:: اموزش جاوا (بخش سوم)
نحوه قرار گیری برنامه های JS در صفحات وب
در بخش های قبل مبانی و مفاهیم اصلی JS را آموختید . حال بهتر است ابتدا نحوه كاربرد این زبان در وب را بیاموزید و سپس شروع به آموزش كاربردهای JS نمایم .
بنا به آموخته های ابتدایی شما در مورد زبان HTML , باید بیاد آورده باشید كه هر سند HTML از دو بخش اصلی تشكیل شده . قسمت سر سند یا Header و قسمت بدنه سند یا Body . در اصطلاح به متونی كه كدهای یك صفحه HTML را تشكیل میدهند « سند HTML » می گویند .
قسمت سر سند حاوی اطلاعاتی است كه مشخصات كلی صفحه از قبیل عنوان صفحه ، نسخه به كار رفته از زبان HTML را مشخص می كند . قسمت دوم بدنه صفحه می باشد كه اجزای اصلی صفحه از قبیل متن ها ، عكس ها و فرم ها در آن قرار می گیرند . قسمتهای بدنه و سر سند به وسیله «تگ» های خاصی از هم جدا می شوند . در زیر تقسیم بندی ایندو را می بینید .
HTML آغاز سند
آغاز سر سند
پایان سر سند
آغاز بدنه سند
پایان بدنه سند
HTMLپایان سند

برنامه های نوشته شده توسط JS به تناسب كاربرد می توانند هم در قسمت سر سند و هم در قسمت بدنه سند قرار گیرند . ولی JS اكثرا در قسمت بدنه سند مورد استفاده قرار می گیرد .

برنامه های JS برای مشخص شدن از كدهای HTML داخل تگ قرار می گیرند . توجه داشته باشید كه تگ برای مشخص كردن پایان برنامه JS استفاده میشوند و نوشتن هر دوی آنها در یك برنامه JS الزامیست.
دانستن اینكه برای هر برنامه JS باید از تگ استفاده كرد بسیار مهم است .
همچنین می توان در هر سند به تعداد نامحدود از تگ استواده كرد ولی استفاده از یك تگ در داخل دیگری به هیچ وجه در JS مجاز نیست .
در زیر یك برنامه ساده كه توسط JS نوشته شده و یك پیغام خوشامد گویی به كاربر می دهد آمده است . این برنامه فقط برای آشنایی بیشتر شما با مفاهیم بالاست و نكات اساسی كه شما باید در مورد آن بدانید در زیر آمده است . همچنین شماره های ابتدای هر سطر فقط برای نشان دادن شماره خطوط است و آنها جزء سند نیستند .
1
2
3
4
5
8
9
مطالب زیر شما را در درك مفاهیم مورد نیاز ما از كد های بالا یاری می كنند .

_ رعایت تو رفتگی های سند در هنگام ایجاد آن الزامی نیست و فقط به خوانایی سند كمك می كند.
_ ملاحظه می كنید كه در این سند ، برنامه JS در قسمت بدنه سند آمده است .
_ در سطر 6 و در میان تگ های برنامه ساده ای از JS آمده است كه فعلا دانستن جزئیات آن برای شما الزامی نیست .
_ در سطر 5 در داخل تگ
:: نوع مطلب : اموزش جاوا اسکریپت ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در دوشنبه 28 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در دوشنبه 29 اسفند 1384 و ساعت 07:03 ق.ظ

لینك ثابت   نظرات ( )

:: اموزش جاوا (بخش دوم)
شی گرایی و دینامیكی درمورد زبان JS
در درس قبل آموختیم زبان js با صفحات وب چه ارتباطی دارد و دانستیم كه برنامه های زبان js در میان TAG های زبان HTML قرار میگیرد . اما حال بهتر است چگونگی ارتباط js با صفحات وب را بررسی كنیم .
هر چیزی كه شما در صفحه وب می بینید (و گاهی بعضی چیزهایی كه نمی بینید ) و در تعریف كلی هر چیزی كه صفحه وب را تشكیل می دهد , مثل دكمه ها ( button ) , فرم ها , عكس ها و هزاران چیز دیگر در صفحه وب , شی نام دارند . این اشیاء راه ارتباط JS با صفحات وب هستند و در واقع وظیفه اصلی JS كنترل این اشیاست . خاصیت شی گرایی (object-oriented) در JS باعث شده كه بتواند با بیشتر اشیاء در صفحات وب ارتباط برقرار كند .
یك مثال ساده این مفهوم را آشكارتر می كند . اگر ما دنیای واقعی خود را در نظر بگیریم می توانیم میز ها , كتاب ها , سگ ها , گربه ها , انسان ها و همه و همه را شی بنامیم . در صفحات وب نیز شی به همین معناست البته با این تفاوت كه در صفحات وب بعضی از اشیاء قابل مشاهده نیستند . در صفحات وب هر شی دارای خصوصیات و مشخصه های خاص خودش است كه در زمان بررسی هر شی به ان اشاره خواهم كرد .
همانطور كه گفتم این اشیاء بسیار زیادند . برای راحتی استفاده از آنها , گروه ها و زیر دسته هایی در نظر می گیریم و این اشیاء را در این گروه ها طبقه بندی می كنیم .
زبان HTML به تنهایی نمی تواند با اعمالی كه كاربر در درون صفحه وب انجام می دهد ارتباط برقرار كند . و علاوه بر آن توانایی ایجاد جلوه های ویژه كه باعث جذابیت صفحه وب می شود را ندارد . و چون كاربر نمی تواند به وقایع (Event ) و اشیاء صفحه پاسخ دهد , حالتی كسل كننده برای او ایجاد می شود . زبان JS به خوبی این كمبود در صفحات وب را رفع می كند و به صفحات حالت فعال می دهد . در واقع JS این ویژگی را به وسیله خصلت شی گرایی اش كسب كرده است .
مثلا وقتی شما اطلاعات نادرست به یك فرم در صفحه وب می دهید , JS با پیغامی می تواند به شما اطلاع دهد . به صورت ساده تر می توان گفت JS نوعی امكان انتخاب به كاربر و امكان پاسخ مناسب از طرف خود را می دهد .
با یك مثال ساده تر , مفهوم آشكار تری را در اختیار شما قرار می دهم . شما دوربین عكاسی را در نظر بگیرید كه بدون توجه به نور اطراف خود عكس برداری می كند . این دوربین را می توان مانند حالت غیر فعالی HTML در نظر گرفت . در سوی دیگر دوربینی را در نظر بگیرید كه بنا به نور اطراف خود , شفافیت عكس را تنظیم میكند . این دوربین را میتوان مانند JS در نظر گرفت كه با محیط اطراف خود ارتباط برقرار می كند وتصمیمات لازم را می گیرد و اعمال لازم را انجام می دهد ( البته بر اساس خواست برنامه نویس ) .
حال با مثالی در خود JS بحث را تكمیل می كنم . فرض كنید شما وارد صفحه وبی شده اید . بنا به برنامه ای كه برنامه نویس نوشته است ابتدا پیغامی مبنی بر اینكه (( آیا شما از رنگ صفحه خوشتان می آید ؟ )) توسط JS صادر می شود . در صورت انتخاب جواب مثبت , رنگ صفحه تغییر نمی كند ولی در صورت منفی بودن پاسخ بنا به انتخاب خود شما یا برنامه نویس رنگ صفحه تغییر می كند .
متاسفانه توسط برنامه نویسان مختلف تعاریف اشتباهی درباره مفهوم دینامیك بودن در زبان های برنامه نویسی ارائه می شود . بسیاری به اشتباه , به هر زبانی كه شی گرا باشد دینامیك می گویند.
من ابتدا نحوه اجرای JS را مورد بررسی قرار میدهم تا به نتیجه نهایی برسیم .
دو مفهوم Client side languages و Server side languages به ما كمك فراوانی می كنند .
در اصطلاح به كامپیوتر كاربر یا بیننده صفحه , مشتری ( Client ) و به كامپیوتری كه به كامپیوتر های دیگر جهت مشاهده صفحات وب سرویس می دهد , سرویس دهنده یا میزبان (Server ) می گوییم. برنامه ها و فایل های موجود در كامپیوتر میزبان , به 2 صورت می توانند برای كامپیوتر های مشتری مورد استفاده قرار گیرند . در حالت اول , فایل ها دقیقا به كامپیوتر مشتری انتقال یافته و آنجا ترجمه و اجرا می شوند . در این حالت درخواستی به میزبان فرستاده شده و میزبان این درخواست را پردازش می كند . سپس فایل درخواستی را بدون انجام هیچگونه عملیاتی به مشتری می فرستد . پس از انتقال فایل , مشتری فایل را دریافت میكند . فایل توسط مرورگر ترجمه و اجرا می شود . زبان هایی چون JS و HTML و CSS به این صورت عمل می كنند . زبان هایی كه به این صورت اجرا می شوند را Client side languages ( زبان های طرف مشتری ) می گویند .این زبان ها غیر دینامیكی هستند زیرا سرویس دهنده هیچ نقشی در اجرای آنها ندارد .
در حالت دوم ابتدا فایل توسط مترجمی كه در كامپیوتر میزبان تعبیه شده , در خود میزبان ترجمه می شود و سپس نتایج این پردازش به مشتری ارائه می شود . مرورگرهایی كه در كامپیوتر مشتری قرار دارند , نمی توانند برنامه های نوشته شده توسط اینگونه زبان ها را خودشان ترجمه و ا جرا كنند , بلكه نیاز به نقش اساسی میزبان در ترجمه آن دارند . اینگونه زبان ها را Server side languages یا زبان های طرف میزبان می نامند . این زبان ها به دلیل نقش داشتن میزبان در فرایند ترجمه و در نتیجه امكان تغییر یا استفاده فعال از منابع میزبان , حالت دینامیكی دارند . مهمترین این زبان ها ASP , CGI و PHP هستند .
با استفاده از مفاهیم بالا به راحتی میتوان نتیجه گرفت JS زبانی دینامیكی نیست و فرایند های مربوط به آن روی كامپیوتر مشتری صورت می گیرد .
در بخش بعدی چگونگی برنامه نویسی با JS و چند برنامه ساده را شرح خواهیم داد.
:: نوع مطلب : اموزش جاوا اسکریپت ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در دوشنبه 28 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در دوشنبه 29 اسفند 1384 و ساعت 06:03 ق.ظ

لینك ثابت   نظرات ( )

:: اموزش جاوا (بخش اول)
Java Script در یك نگاه
با اطمینان كامل می توان گفت « بیش از نیمی از كسانی كه با دنیای اینترنت در ارتباط هستند حداقل یك بار اسم Java Script را شنیده اند » ولی با دیدن یك برنامه ساده كه توسط زبان Java Script نوشته شده , دیگر حتی حاضر نشده اند حتی یك بار دیگر اسم آن را بشنوند !!! Java Script در ابتدا بسیار سخت و حتی عذاب آور! به نظر میرسد , ولی اصلاً اینطور نیست . فقط كمی تلاش و كوشش می تواند شما را در آموختن این زبان بسیار زیبا كمك كند .
در ابتدا می خواهم مقدمه ای درباره Java Script بنویسم كه بسیاری از مسائل مربوط به آن را آشكارتر كند , و مسائلی در مورد آن را بررسی كنیم تا ذهنیت های اشتباه در مورد Java Script را از بین ببرد .
در این مقدمه یكسری موارد پایه در مورد زبان برنامه نویسی Java Script مورد بحث قرار می دهیم كه دانستن انها برای درك بقیه مفاهیم آن الزامیست . مشكلات و موارد مبهم را در قسمت Java Script تالار گفتگوی سایت مطرح كنید تا این مشكلات را رفع كنیم .

در این سری آموزش ها سعی خواهم كرد كه دروس ومطالب را به صورت طبقه بندی شده و همراه با سادگی بیان و ذكر تمام جزئیات و مفاهیم ارائه كنم تا برای خوانندگان - با هر سطح معلومات - قابل استفاده باشد .
برای آموختن Java Script حتما باید یكسری اطلاعات اولیه و در واقع پیش نیاز در زمینه زبان HTML داشته باشید در میان هر درس , در صورت نیاز مواردی از HTML را ذكر خواهم كرد كه در آموختن Java Script مفید خواهند بود . شما می توانید اطلاعات مفیدی در مورد زبان HTML در آدرس های زیر بدست آورید واگر سوالی در این زمینه داشتید در قسمت Java Script یا HTML تالار سایت مطرح نمایید .
http://www.davesite.com/webstation/html
http://www.htmlgoodies.com/primers/basics.html
http://www.pagetutor.com/pagetutor/makepage

بسیاری زبان برنامه نویسی Java Script را با زبان JAVA اشتباه می گیرند و ایندو را یكی می دانند ولی اصلا اینطور نیست ! JAVA زبانی است كه در واقع نسخه پیشرفته تری از زبان C تحت ویندوز است در حالی كه Java Script یك زبان مستقل از هر زبان دیگری است , JAVA هم به صورت فایل اجرایی (Execute ) وهم در صفحات وب قابل استفاده و بكارگیری است در صورتی كه Java Script صرفا به منظور استفاده در وب و صفحات اینترنتی است . در درس های بعدی موارد دیگری از تفاوت ها یا شباهت های این دو زبان را ذكر خواهم كرد ...

دو زبان Java Script و VB script متداول ترین زبان های برنامه نویسی اسكریپتی در وب می باشند كه از ایندو , Java Script به دلیل پشتیبانی شدن توسط بیشتر مرورگرهای وب مانند Microsoft Internet Explorer و Netscape Navigator نظر تعداد بیشتری از برنامه نویسان را به خود جلب كرده است .

زبان Java Script محصولی مشترك از دو شركت Sun Microsystem و Netscape Communications می باشد كه مترجم های ان مرورگرهای وبی هستند كه از آن پشتیبانی می كنند . (مترجم برنامه ایست كه كدهای نوشته شده توسط برنامه نویس را بر اساس قواع00000000000000000000000000د همان زبان برنامه نویسی ترجمه كرده ونتایج این پردازش را به كاربر نمایش می دهد ) یعنی وقتی كدهای نوشته شده توسط JS (Java Script) توسط مرورگر IE (Internet Explorer ) خوانده می شود , این كدها توسط مترجم JS ی كه در ان تعبیه شده ترجمه میگردد وحاصل این ترجمه به بیننده ارائه می شود .
گفتیم كه JS یك زبان اسكریپتی است . یعنی برنامه هایی كه توسط آن می نویسیم متن ساده هستند (text only documents ) و توسط هر ویرایشگری كه بتواند متن ساده ایجاد كند قابل ویرایش و مشاهده هستند . متداول ترین و ساده ترین آنها ویرایشگر Note Pad است كه در تمامی نسخه های ویندوز وجود دارد . دستورات زبان JS در بین تگ های خاصی از زبان HTML قرار می گیرند (تک علامتی در زبان html است كه برای مشخص كردن دستورات این زبان از متون ساده استفاده شده و شكل كلی آن به این صورت است <دستور زبان HTML>) . در این حالت script ها همراه با دستورات html و معمولا درون فایلی با پسوند htm یا html قرار میگیرند . این ساده ترین راه است . راه دیگر نوشتن برنامه ها به زبان JS , ایجاد فایلی با پسوند JS و نوشتن برنامه ها در ان است ، پس از این كار فایل JS ی كه ایجاد كرده ایم را در داخل یك صفحه وب مسیردهی كرده و استفاده می كنیم . مزایا ، معایب ، و چگونگی انجام آن را در دروس بعدی شرح داده می شود....
دربخش بعد مفهوم « شئ گرایی» در JS و حالت دینامیكی این زبان شرح داده خواهد شد.
:: نوع مطلب : اموزش جاوا اسکریپت ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در دوشنبه 28 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: ویندوز XP را به گذشته برگردانید!

ویندوز XP را به گذشته برگردانید!

اشتباهات اجتناب ناپذیرند ، چه به دلیل اشتباهات خود شما چه به دلیل مداخله ی بیجای كاربران در رجیستری . در نود و پنج درصد موارد ، آموزش زیر شما را كمك خواهد نمود . آیا تاكنون در مورد برنامه Sysetm Restore كه در ویندوز XP قرار دارد و تنظیمات قلب ویندوز را بازیابی می كند چیزی شنیده اید ؟ System Restore كامپیوتر شما را به وضعیت قبلی برمی گرداند ، بدون اینكه اطلاعات شخصی اخیر نظیر سندها ، فهرست های تاریخچه ، پوشه های دلخواه ، یا پیغام های پست الكترونیكی را از دست بدهید . این ابزار ، تغییرات كامپیوتر و سایر برنامه های كاربردی را مورد مشاهده قرار داده و نقاط بازیابی را ایجاد می كند . این نقاط ، Snapshot نامیده می شوند ، اما در واقع دستور العمل هایی برای لغو تغییرات اخیر می باشند . وقتی پیكربندی به خوبی عمل نمی كند ، این Snapshot ها را بازیابی می كنید . به صورت پیش فرض ، ایجاد این نقاط بازیابی در ویندوز XP به صورت روزانه و پس از رویدادهای با اهمیت مانند نصب یك برنامه كاربردی یا راه انداز ابزار انجام گیرد . System Restore برای كارهای جدی در رجیستری بسیار مناسب است ، چون هر زمان كه مایل باشید می توانید نقاط بازیابی خاص خود را ایجاد كنید .

:: نوع مطلب : عمومی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در شنبه 26 شهریور 1384 و ساعت 07:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: مودم :
مودم :

در كامپیوتر داده ها به شكل متفاوتی با داده هایی كه از طریق خط تلفن منتقل میشود، ذخیره می گردد داده ها در داخل كامپیوتر در قالب رقمی( digital ) ذخیره میشود. در جایی كه خطوط تلفنی داده ها را در قالب قیاسی( analog)منتقل میكنند.
- به اطلاعاتی رقمی می گویند كه توسط اعداد گسسته قابل نمایش باشند.
- به داده ای قیاسی می گوئیم كه توسط كمیتهای متغیر پیوسته نمایش داده شود.
وقتی 2 كامپیوتر از طریق خط تلفن به هم متصل كنیم داده ای كه از كامپیوتر خارج میشود رقمی است و قبل از اینكه از طریق خط تلفن قابل حمل باشد باید به داده قیاسی تبدیل شود در انتها داده قیاسی پیش از اینكه توسط كامپیوتر دیگر قابل قبول باشد باید به داده رقمی برگردانده شود.
- فرایند تبدیل داده های digital به Analog را modulation میگویند.
- فرایند تبدیل داده ها Analog به digital را demodualation میگویند.


انتخاب مودم :

انتخاب مودم داخلی و خارجی موردی است كه در هنگام خرید مودم باید به آنها توجه كنید. نكته دیگر اطمینان از سرعت مودم میباشد سرعتهای مودم بر حسب بیت در ثانیه Bits per second یا BPS بیان میشوند . سرعتهای استاندارد مودم عبارتند از :
28800 bps,14400 bps, 9600 bps, 2400 bps . بعضی اوقات نیز از اختصار “k” برای 1000 استفاده میكنند. بنابراین دو سرعت آخر معمولاً بصورت 28/8 kbps, 14/4 kbps بیان میشوند
:: نوع مطلب : شبکه های محلی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در جمعه 25 شهریور 1384 و ساعت 07:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در دوشنبه 29 اسفند 1384 و ساعت 07:03 ق.ظ

لینك ثابت   نظرات ( )

:: نحوه چک کردن ایمیل های yahoo به وسیله outlook
نحوه چک کردن ایمیل های yahoo به وسیله outlook

منبع: ستاره سرخ همان طور که میدانید یاهو سرویس های pop3 ایمیل های خود را برای استفاده کننده گان رایگان غیر فعال کرده و برای استفاده از این سرویس باید پول پرداخت ، ولی این به این معنی نیست که شما نمی توانید از این سرویس به صورت رایگان استفاده کنید. شما با استفاده ازنرم افزار YahooPops به آسانی قادر به دریافت و فرستادن نامه های خود به وسیله outlook و دیگر نرم افزار های مدیریت ایمیل هستید. در زیر به شرح طریقه دریافت ایمیل های yahoo به وسیله outlook و outlook express می پردازیم. ابتدا برنامه YahooPops را از yahoopops.sourceforge.net دانلود کنید و آن را نصب کنید و سپس به سراغ outlook رفته و تنظیمات را مو به مو انجام دهید. تنظیمات لازم برای برای دریافت نامه های yahoo توسط outlook express از منوی tools گزینه account را انتخاب کنید. بر روی دکمه add کلیک کرده و گزینه Mail را انتخاب کنید. نام خود را وارد کنید و کلید next را بزنید. آدرس ایمیل خود را وارد کنید و کلید next را بزنید. گزینه My incoming mail server is a را روی pop3 قرار داده. در قسمت localhost ، Incoming (POP3, IMAP or HTTP) mail server را وارد کنید. در قسمت localhost ، Outgoing (SMTP) mail server را وارد کنید و next را بزنید. در قسمت Account name نام کاربری خود را وارد کنید. در قسمت password کلمه عبور خود را وارد کنید و کلید next را بزنید. کلیدfinish را بزنید. بر روی account جدید(localhost) کلیک کنید و گزینه Properties را انتخاب کنید. برگه servers را انتخاب کنید و گزینه My server requires authentication را تیک بزنید. برگه advance و گزینه Server Timeouts را به 5 minutes تغیر دهید. اگر گزینه Leave a copy of messages on server را تیک بزنید نامه ها پس از download از روی سرور پاک نمی شوند . تنظیمات لازم برای برای دریافت نامه های yahoo توسط outlook از منوی tools گزینه Email accounts را انتخاب کنید. گزینه Add a new email account را انتخاب کنید و کلید next را بزنید. Server Type را بر روی pop3 قرار دهید و کلید next را بزنید. در قسمت Your Name نامی را که دوست دارید گیرنده نامه شما هنگام دریافت نامه ببیند را بنویسید. در قسمت user name و email address ایمیل خود را به صورت کامل وارد کنید. در قسمت Password کلمه عبور ایمیل خود را بنویسید. در قسمت localhost ، (POP3) Incoming Mail Server را وارد کنید. در قسمت localhost ، (SMTP) Outgoing Mail Server را وارد کنید و next را بزنید. بر روی دکمه More Settings کلیک کنید و برگه Advanced را انتخاب کنید. گزینه Server Timeout را به 10 minutes تغیر دهید. برگه servers را انتخاب کنید و گزینه My server requires authentication را تیک بزنید. گزینه Log on using را تیک زده و ایمیل و کلمه عبور خود را وارد کنید. برای بستن پنجره More Settings بر روی دکمه ok کلیک کنید. بر روی دکمه next کلیک کنید و سپس finish را بزنید. نکته: کسانی که از نرم افزار های دیگر مدیریت ایمیل استفاده می کنند می توانند راهنمای تنظیمات نرم افزار خود را از اینجا ببینند.
:: نوع مطلب : عمومی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در جمعه 25 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: آشنائی با پروتکل DNS
آشنائی با پروتکل DNS

منبع : http://srco.ir آشنائی با پروتکل DNS DNS از کلمات Domain Name System اقتباس و یک پروتکل شناخته شده در عرصه شبکه های کامپیوتری خصوصا" اینترنت است . از پروتکل فوق به منظور ترجمه اسامی کامپیوترهای میزبان و Domain به آدرس های IP استفاده می گردد. زمانی که شما آدرس http://www.srco.ir را در مرورگر خود تایپ می نمائید ، نام فوق به یک آدرس IP و بر اساس یک درخواست خاص ( query ) که از جانب کامپیوتر شما صادر می شود ، ترجمه می گردد . تاریخچه DNS DNS ، زمانی که اینترنت تا به این اندازه گسترش پیدا نکرده بود و صرفا" در حد و اندازه یک شبکه کوچک بود ، استفاده می گردید . در آن زمان ، اسامی کامپیوترهای میزبان به صورت دستی در فایلی با نام HOSTS درج می گردید . فایل فوق بر روی یک سرویس دهنده مرکزی قرار می گرفت . هر سایت و یا کامپیوتر که نیازمند ترجمه اسامی کامپیوترهای میزبان بود ، می بایست از فایل فوق استفاده می نمود . همزمان با گسترش اینترنت و افزایش تعداد کامپیوترهای میزبان ، حجم فایل فوق نیز افزایش و امکان استفاده از آن با مشکل مواجه گردید ( افزایش ترافیک شبکه ). با توجه به مسائل فوق ، در سال 1984 تکنولوژی DNS معرفی گردید . پروتکل DNS DNS ، یک "بانک اطلاعاتی توزیع شده " است که بر روی ماشین های متعددی مستقر می شود ( مشابه ریشه های یک درخت که از ریشه اصلی انشعاب می شوند ) . امروزه اکثر شرکت ها و موسسات دارای یک سرویس دهنده DNS کوچک در سازمان خود می باشند تا این اطمینان ایجاد گردد که کامپیوترها بدون بروز هیچگونه مشکلی ، یکدیگر را پیدا می نمایند . در صورتی که از ویندوز 2000 و اکتیو دایرکتوری استفاده می نمائید، قطعا" از DNS به منظور ترجمه اسامی کامپیوترها به آدرس های IP ، استفاده می شود . شرکت مایکروسافت در ابتدا نسخه اختصاصی سرویس دهنده DNS خود را با نام ( WINS ( Windows Internet Name Service طراحی و پیاده سازی نمود . سرویس دهنده فوق مبتنی بر تکنولوژی های قدیمی بود و از پروتکل هائی استفاده می گردید که هرگز دارای کارائی مشابه DNS نبودند . بنابراین طبیعی بود که شرکت مایکروسافت از WINS فاصله گرفته و به سمت DNS حرکت کند . از پروتکل DNS در مواردی که کامپیوتر شما اقدام به ارسال یک درخواست مبتنی بر DNS برای یک سرویس دهنده نام به منظور یافتن آدرس Domain می نماید ، استفاده می شود .مثلا" در صورتی که در مرورگر خود آدرس http://www.srco.ir را تایپ نمائید ، یک درخواست مبتنی بر DNS از کامپیوتر شما و به مقصد یک سرویس دهنده DNS صادر می شود . ماموریت درخواست ارسالی ، یافتن آدرس IP وب سایت سخاروش است . پروتکل DNS و مدل مرجع OSI پروتکل DNS معمولا" از پروتکل UDP به منظور حمل داده استفاده می نماید . پروتکل UDP نسبت به TCP دارای overhead کمتری می باشد. هر اندازه overhead یک پروتکل کمتر باشد ، سرعت آن بیشتر خواهد بود . در مواردی که حمل داده با استفاده از پروتکل UDP با مشکل و یا بهتر بگوئیم خطاء مواجه گردد ، پروتکل DNS از پروتکل TCP به منظور حمل داده استفاده نموده تا این اطمینان ایجاد گردد که داده بدرستی و بدون بروز خطاء به مقصد خواهد رسید . فرآیند ارسال یک درخواست DNS و دریافت پاسخ آن ، متناسب با نوع سیستم عامل نصب شده بر روی یک کامپیوتر است .برخی از سیستم های عامل اجازه استفاده از پروتکل TCP برای DNS را نداده و صرفا" می بایست از پروتکل UDP به منظور حمل داده استفاده شود . بدیهی است در چنین مواردی همواره این احتمال وجود خواهد داشت که با خطاهائی مواجه شده و عملا" امکان ترجمه نام یک کامپیوتر و یا Domain به آدرس IP وجود نداشته باشد . پروتکل DNS از پورت 53 به منظور ارائه خدمات خود استفاده می نماید . بنابراین یک سرویس دهنده DNS به پورت 53 گوش داده و این انتظار را خواهد داشت که هر سرویس گیرنده ای که تمایل به استفاده از سرویس فوق را دارد از پورت مشابه استفاده نماید . در برخی موارد ممکن است مجبور شویم از پورت دیگری استفاده نمائیم . وضعیت فوق به سیستم عامل و سرویس دهنده DNS نصب شده بر روی یک کامپیوتر بستگی دارد. ساختار سرویس دهندگان نام دامنه ها در اینترنت امروزه بر روی اینترنت میلیون ها سایت با اسامی Domain ثبت شده وجود دارد . شاید این سوال برای شما تاکنون مطرح شده باشد که این اسامی چگونه سازماندهی می شوند ؟ ساختار DNS بگونه ای طراحی شده است که یک سرویس دهنده DNS ضرورتی به آگاهی از تمامی اسامی Domain ریجستر شده نداشته و صرفا" میزان آگاهی وی به یک سطح بالاتر و یک سطح پائین تر از خود محدود می گردد . internic ، مسئولیت کنترل دامنه های ریشه را برعهده داشته که شامل تمامی Domain های سطح بالا می باشد ( در شکل فوق به رنگ آبی نشان داده شده است) . در بخش فوق تمامی سرویس دهندگان DNS ریشه قرار داشته و آنان دارای آگاهی لازم در خصوص دامنه های موجود در سطح پائین تر از خود می باشند ( مثلا" microsoft.com ) . سرویس دهندگان DNS ریشه مشخص خواهند کرد که کدام سرویس دهنده DNS در ارتباط با دامنه های microsoft.com و یا Cisco.com می باشد . هر domain شامل یک Primary DNS و یک Secondary DNS می باشد . Primary DNS ، تمامی اطلاعات مرتبط با Domain خود را نگهداری می نماید. Secondary DNS به منزله یک backup بوده و در مواردی که Primary DNS با مشکل مواجه می شود از آن استفاده می گردد . به فرآیندی که بر اساس آن یک سرویس دهنده Primary DNS اطلاعات خود را در سرویس دهنده Secondary DNS تکثیر می نماید ، Zone Transfer گفته می شود . امروزه صدها وب سایت وجود دارد که می توان با استفاده از آنان یک Domain را ثبت و یا اصطلاحا" ریجستر نمود . پس از ثبت یک Domain ، امکان مدیریت آن در اختیار شما گذاشته شده و می توان رکوردهای منبع (RR ) را در آن تعریف نمود. Support, www و Routers ، نمونه هائی از رکوردهای منبع در ارتباط با دامنه Cisco.com می باشد. به منظور ایجاد Subdomain می توان از یک برنامه مدیریتی DNS استفاده نمود . www و یا هر نوع رکورد منبع دیگری را می توان با استفاده از اینترفیس فوق تعریف نمود . پس از اعمال تغییرات دلخواه خود در ارتباط با Domain ، محتویات فایل های خاصی که بر روی سرویس دهنده ذخیره شده اند نیز تغییر نموده و در ادامه تغییرات فوق به سایر سرویس دهندگان تائید شده اطلاع داده می شود . سرویس دهندگان فوق ، مسئولیت Domain شما را برعهده داشته و در ادامه تمامی اینترنت که به این سرویس دهندگان DNS متصل می شوند از تغییرات ایجاد شده آگاه و قادر به برقراری ارتباط با هر یک از بخش های Domain می گردند. مثلا" در صورتی که قصد ارتباط با Support.Cisco.com را داشته باشید، کامپیوتر شما با سرویس دهنده DNS که مسئولیت مدیریت دامنه های Com. را دارد ، ارتباط برقرار نموده و سرویس دهنده فوق اطلاعات لازم در خصوص دامنه Cisco.com را در اختیار قرار خواهد داد . در نهایت سرویس دهنده DNS مربوط به Cisco.com ( سرویس دهنده فوق ، تمامی اطلاعات مرتبط با دامنه Cisco.com را در خود نگهداری می نماید ) ، آدرس IP کامپیوتر مربوط به Support.Cisco.com را مشخص نموده تا امکان برقراری ارتباط با آن فراهم گردد .
:: نوع مطلب : عمومی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در جمعه 25 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: چگونه می توان از شر پنجره Dial up Connection كه خود به خود و مدام ظاهر می شود، خلاص شد؟
چگونه می توان از شر پنجره Dial up Connection كه خود به خود و مدام ظاهر می شود، خلاص شد؟

این پنجره وقتی ظاهر می شود كه یك یا چند برنامه قصد اتصال به اینترنت را داشته باشند. بنابراین حتما برنامه های خود را چك كنید و مطمئن شوید كه در هیچ كدام آنها این كه به طور خودكار مثلا خود را به روز كنند و یا اطلاعات دیگری از اینترنت به دست آورند، فعال نیست. همچنین در برنامه Internet Explorer مطمئن شوید كه در منوی Tools گزینه Internet Option قسمت Connection گزینه NeverDail Aconnection انتخاب شده است. http://iritn.com/index.php?action=show&type=news&id=4846
:: نوع مطلب : عمومی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در جمعه 25 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: voip چیست؟

iritn.com منبع: روزنامه ارتباط
مدتی است که علاقه مندان و دست اندر کاران مخابرات و IT با نام VOIP ( Voice Over Internet Protucol ) آشنا شده اند. VOIP که به کاربران برقراری تماس های تلفنی از طریق اینترنت را می دهد از آن دسته ابتکارات نوینی است که نتوانست جایگاه چندان قابل توجهی در دزدیهای دیجیتال پیدا کند. برای دستیابی به ( VOIP ) برنامه های زیادی نوشته شده اند. این برنامه ها ماموریت دارند تا آنجا که ممکن است کیفیت کارکرد VOIP را آنطور که برنامه ریزی شده، ارائه دهد. شاید Skype جالب ترین برنامه حمایت کننده VOIP باشد. گرچه برای برقراری تماس از طریق Skype جالب ترین برنامه حمایت کننده VOIP باشد. گرچه برای برقراری تماس از طریق Skype باید مبلغی را هزینه کنید اما در عوض خدمات بسیار مفیدی را کسب خواهید کرد.
1- قدم اول ؛ ابزار شروع کار
اول از همه شما باید به برنامه Skype مسلط شوید، برای این کار طبیعتا نصب برنامه الزامی است. شما می توانید برنامه Skype را به طور رایگان در http://www.skype.com بیابید و آن را دانلود کنید. Skype معمولا تحت سیستم های ویندوز Mac os X و لینوکس کار می کند. " هر سه این برنامه ها به نحوی با هم همخوانی دارند به طوری که برنامه مخصوص مکینتاش با لینوکس و لینوکس با ویندوز همخوانی دارند" برنامه راه اندازی ( Set up ) را فعال کنید تا Skype نصب شود. می توانید برای این کار از روش Start up ( دستی ) و یا اتوماتیک استفاده کنید.
2- قدم دوم ؛ خود را به دنیای مجازی معرفی کنید
حال زمان ایجاد یک آدرس شخصی رسیده است. لازم نیست برای این کار هیچ نوع اطلاعات شخصی را ارائه دهید اما یادتان باشد، Username خاصی را که شما معرفی می کنید همان نامی است که باید همواره از آن استفاده کنید. پس در انتخاب آن نهایت دقت را به خرج دهید.
3- قدم سوم؛ اجتناب از مزاحمت های ناشی از VOIP
در راه اندازی این قسمت نهایت دقت را به خرج دهید. از قسمت File گزینه Option را در اختیار و روی دگمه Privacy کلیک کنید. قسمت Call گفت و گوهایی است که شما به طرز خاصی به دوستان خود اجازه برقراری تماس با خود را می دهید.
4- قدم چهارم ؛ سخت افزار مورد نیاز را فراهم کنید
بهتر است در این مرحله کمی زمان به آزمایش وسایل خود اختصاص دهید. نرم افزار کاهش اختلالات صوتی Skype به این معنی است که حتی اگر در اتاق خود در حال گوش دادن به موزیک هستید نباید مشکلی در برقراری تماس از طریق VOIP داشته باشید.
5- قدم پنجم؛ معرفی دوستان و آشنایان به برنامه
در قسمت " Adda Contact " که در گزینه Tools آن را می یابید به محض اضافه کردن نام دوستان و آشنایان خود به لیست Contact می توانید به راحتی هر چه تمام تر به سرعت شخص مورد نظر را انتخاب و با آنها صحبت کنید.



:: نوع مطلب : عمومی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در جمعه 25 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: اموزش partition magic
منبع: وبلاگ LostLord.com روش کار با برنامه Partition Magic برنامه Partition Magic یكی از بهترین برنامه های پارتیشن بندی است که بنا به ادعای سازندگانش برنامه استاندارد پارتیشن بندی محسوب میشه. یه راست میرم سر اصل موضوع: اصلا پارتیشن مجیک به چه درد میخوره؟ 1- جایگزینی بسیار عالی برای برنامه Fdisk ماکروسافت که تحت داس اجرا میشه. 2- قابلیت تغیر اندازه پارتیشن ها بدون از دست دادن اطلاعات داخل اونها. 3- چسباندن چندین پارتیشن به یکدیگر و یا تبدیل یک پارتیشن به چند پارتیشن. 4- فرمت کردن و پارتیشن بندی در کمتر از 1 سوت و نیم (تقریبا نصف سه سوت) 5- خیلی کارهای دیگه... 6- و غیره... 7- ... چه کسایی میتونن با Partition Magic کار کنن؟ اولا این رو بدونید که درسته که این برنامه یک برنامه کاملا حرفه ای است، ولی اینقدر کارکردن باهاش راحته که همه میتونن ازش استفاده کنند. افراد با آی کیو حدود گل کلم به بالا میتونن از این برنامه استفاده کنن. ولی این رو هم بدونید که این برنامه میتونه اینقدر خطرناک باشه که کل اطلاعات هارد دیسک شما رو از بین ببره. پس با دقت باهاش کار کنید و کاری رو که مطمئن نیستید چیه انجام ندین. اصلا پارتیشن چی هست؟ ای بابا، نشد دیگه! پارتیشن در لغت به معنی تقسیم کردن و مجزا کردنه. درست مثل پارتیشن توی ساختمونها و اداره ها که یه قسمت رو از قسمت دیگه جدا میکنه، توی هارد دیسک کامپیوتر هم میشه قسمتهای مجزایی ساخت که اطلاعات داخل اونها از یکدیگه جدا باشن. حتی میشه نوع ذخیره فایلها در هر پارتیشن مجزا باشه.(اینو بعدا توضیح میدم) از مزایای چندین پارتیشن داشتن اینه که اگه اطلاعات یک پارتیشن در اثر ویروس و یا به علت سهل انگار از بین بره، اطلاعات بقیه پارتیشنها باقی میمونه. دیگه اینکه میشه چندین سیستم عامل روی یک کامپیوتر داشت. مثلا خیلیها ویندوز XP و ویندوز 98 یا ME رو باهم دارند. File Systemهای مختلف: فرض کنید که توی خونه یک کمد دارین که سه تا کشو داره. هر کشو هم مال یک نفره. هر کسی یکجوری وسایلش رو داخل کشو قرار میده. یکی وسایل رو مرتب کنار هم میچینه. یکی وسایلش رو مرتب پشت سر هم داخل کشو چیده و هر چیزی معلومه کجا قرار داره. یکی هم وسایلش رو درهم ریخته داخل کشو. یکی هم کشوهاش خالی و مرتبه و تمام وسایلش رو ریخته وسط اطاق! طریقه چیدن وسایل داخل کشو رو میشه به سیستم مدیریت فایل در هارد دیسک تشبیه کرد. شما اطلاعاتتون رو بر روی هارد داخل فایلها و شاخه های مختلف ذخیره میکنید. این فایلها در جاهای مختلف هارد ذخیره میشن و شما ممکنه چندتایی از فایلها رو پاک کنید و مجدد فایل جدید جای اونها بریزید. این وظیفه File System هست که به ویندوز بگه کجای هارد خالی هست و اطلاعات رو کجا ذخیره کنه و فایلی که میخواهید پاک کنید از کجای هارد دیسک پیدا کنه. File System های مختلفی وجود داره که مهمترینهاش رو توضیح میدم. 1- FAT یا File Allocation Table سیستمی بود که از زمان داس مورد استفاده بود و به FAT 16 مشهور بود. این سیستم که هنوز هم ویندوزهای مختلف میشناسنش و اطلاعات داخلش رو نشون میدن، در زمان خودش خیلی خوب بود. ولی بعدها که هارد دیسکهای ظرفیت بالا به بازار اومد. دیگه نمیتونست مدیریت مناسبی برای حجمهای بالا ارایه کنه. از محدودیتی كه FAT 16 داشت این بود كه نمیشد پارتیشنهایی بزرگتر از 2 گیگابایت داشت. به همین خاطر از ویندوز 98 به بعد، یك سیستم دیگه اومد به نام FAT 32. 2- FAT 32، كه نسخه تكمیل شده FAT16 است، با ویندوز 98 به بازار اومد و خیلی از اشكالات FAT16 رو از بین برد. FAT 32 میتونه پارتیشنهایی به بزرگی 2 ترابایت ( 2000 گیگابایت) داشته باشه ولی هنوز محدودیت حجم فایل وجود داره. یعنی حداكثر اندازه یك فایل میتونه 4 گیگابایت باشه. این فایل سیستم رو هنوز تمامی سیستم عاملهای ماكروسافت (البته از ویندوز 98 به بالا) میشناسن. 3- NTFS یا New Technology File System كه با ویندوز NT به بازار اومد و میتونست اشكالات FAT یا FAT32 را برای هاردهای بزرگ پوشش بده و به عنوان یك فایل سیستم برای هاردهای ظرفیت بالا و هاردهای سرورها شد. از خصوصیات این فایل سیستم میشه به عدم محدودیت اندازه فایل و پارتیشن و جلوگیری از نوشتن اطلاعات بر روی نقاط معیوب هارددیسك (Bad Sector)، قابلیت رمزگذاری بر روی اطلاعات و محدود كردن دسترسی بر اساس كاربر اشاره كرد. پارتیشنهایی كه از این فایل سیستم استفاده میكنن رو فقط میشه توی ویندوزهای NT، 2000، XP و NET. استفاده كرد. یعنی در ویندوز 98 یا ME نمیتونید اطلاعات داخل اونها رو بخونید یا بنویسید. (البته برنامه های كمكی برای این كار وجود داره) 4- Linux Ex2/ Ex3 دو فایل سیستم معروف لینوكس هستند كه به صورت پیش فرض در نسخه‌های مختلف لینوكس استفاده میشه. اگر تا بحال فقط از ویندوز استفاده كردین احتمالا این فایل سیستم رو تا به حال ندیدین. خصوصیت بارز اون امكان داشتن پارتیشن تا اندازه 4 ترا بایت (4000 گیگابایت) و قابلیت بازیابی بسیار بالای اطلاعات است. هیچكدام از سیستمهای عامل ماكروسافت تا به حال امكان استفاده از پارتیشنهای لینوكس رو در اختیار نگذاشتن، یعنی اطلاعات داخل اونها رو نمیشه (البته نرم افزارهای خاصی برای این كار هست) خواند و نوشت. 5- انواع دیگر: فایل سیستمها به همین تعداد محدود نمیشن. تقریبا هر سیستم عاملی برای خودش یك فایل سیستم مجزا داره، مثلا Novel یا Os/2 هر كدوم فایل سیستم خودشون رو دارن ولی كسی كه با ویندوز كار میكنه، كمتر با اونها سر و كار داره. انواع پارتیشن‌ها: به طور كلی در یك تقسیم بندی دیگه میشه پارتیشنها رو به 3 دسته تقسیم كرد: 1- Primary كه معمولا پارتیشن اصلی و اولیه محسوب میشه برای اینكه سیستم‌عاملهای ماكروسافت (منظورم انواع Dos و Windows است) بتونن اجرا (Boot) بشن لازمه كه حداقل یك پارتیشن از این نوع وجود داشته باشه و اسم اون هم C باشه. ممكنه شما هم ویندوز را توی پارتیشن دیگری نصب كرده باشین، ولی حتما باید یك پارتیشن Primary داشته باشین كه اسمش هم C باشه. ویندوز توی این پارتیشن یك سری فایل سیستمی میریزه كه اگه نباشه ویندوز اجرا نمیشه. (مثلا توی ویندوز XP فایلهای Boot.ini, NTDETECT.COM از فایلهای سیستمی هستند كه توی پارتیشن C ریخته میشن) 2- Extended در اصل این نوع پارتیشن خودش یك جور پارتیشن Primary محسوب میشه كه به عنوان یك ظرف برای پارتیشن‌های Logical به كار میرن. اگه هارد دیسك شما بیشتر از یك پارتیشن داشته باشه، حتما یكی از این پارتیشنها داره. (توی برنامه پارتیشن مجیك با رنگ آبی آسمانی نشون داده شده.) 3- Logical وقتی بخواهیم بیش از یك پارتیشن داشته باشیم، باید بعد از پارتیشن اصلی (Primary) یك پارتیشن Extended داشته باشیم و داخل اون رو میتونیم به هر تعداد پارتیشن كه بخواهیم تقسیم كنیم. معمولا پارتیشنهای D , E و .. كه همه دارند از این نوعه. البته نوع File System این پارتیشنها میتونه متفاوت باشه و مثلا یك پارتیشن Logical از نوع Fat32 و یكی از نوع NTFS داشت. (همونطور كه در شكل نقشه دیسك پایین می‌بینید.) آتیش کردن برنامه. اولش که برنامه رو نصب کنید. (این یکی رو دیگه شرمنده نمیشه لینک داد دانلود کنید، چون هم پولیه هم حجم دانلودش حداقل 30 مگ میشه. از روی یک سی دی پیداش کنید و نصبش کنید. وقتی آتیش کنیدش یه صفحه جمع و جور باز میشه که سه قسمت مهم داره. 1- نقشه دیسک 2- صفحه کنترل 3- دکمه های اجرایی نمای كلی نرم افزار و قسمتهای مختلف آن 1- نقشه دیسک، یک نمای کلی از هارد دیسک شما نشون میده، با یک نگاه میتونید بگین که هر پاریتیشن چقدر جا گرفته و از چه سیستمی (File System) استفاده میکنه. به عنوان مثال یک نگاه به نقشه هارد دیسک من بندازین. همونطور که دیده میشه، من چهارتا پارتیشن دارم. اولی که C هست و اسمش رو هم OS گذاشتم، چون صفحه کوچیک بوده حجمش رو نشون نداده، نقشه دیسك نشانگر نوع پارتیشنها و حجم اونهاست. اطلاعات هر پارتیشن با نگاه داشتن ماوس بر روی آن دیده میشه کافیه ماوس رو روی هر کدوم از پارتیشن های نشون داده شده ببرین تا تمامی اطلاعاتش رو نشونتون بده. رنگها توی این برنامه خیلی مهم هستند، اگه به راهنمای رنگهای پایین صفحه یه نگاه بکنید، خیلی ساده میتونید نوع پارتیشنها رو تشخیص بدین. همونطور که توی شکل بالا هم دیده میشه، پارتیشن اول من که اسمش رو گذاشتم OS، از نوع FAT32 هست. پارتیشن بعدی که D هست و اسمش DOCS هست هم از نوع FAT32 است ولی پارتیشن بعدی که E است از نوع NTFS است. اگه دقت کنید پارتیشن دوم و سوم در یک مستطیل آبی رنگ احاطه شدن، این یعنی که اونها از نوع Extended هستند. و بالاخره پارتیشن آخری هم مال لینوکسه و از سیستم Ext3 استفاده میکنه. اون قسمتهایی توی هر پارتیشن که با رنگ کرم رنگ پر شده، نشون دهنده درصد پر شدن اون پارتیشنه، یعنی اطلاعات داخل اون پارتیشن اینقدر جا گرفته. حالا كه به اندازه كافی از در و دیوار حرف زدیم بهتره بریم سراغ كار اصلی، یعنی داغون كردن هارد تغییر اندازه دادن یك پارتیشن: راحت ترین كاری كه پارتیشن مجیك انجام میده تغیر اندازه دادن یك پارتشن است. (البته تغییر اندازه پارتیشن Primary و اون پارتیشنی كه روش ویندوز نصب كردین یك كم سخت تره.) برای این كار كافیه روی پارتیشنی كه میخواهین تغیر اندازه بدهیدش، راست كلیك كنید و از منوی باز شده گزینه Resize / Move رو انتخاب كنید. از كادری كه باز میشه میتونید اندازه جدید پارتیشن رو انتخاب كنید. توی این كادر چند قسمت مهم وجود داره: 1- Free Space Before كه میزان فضای خالی قبل از پارتیشن رو نشون میده. اگه بخواهید پارتینش رو جابجا كنید، این مقدار تغیر میكنه در غیر این صورت مقدار صفر باید باقی بمونه. 2- New Size اندازه جدیدی است كه میخواهید پارتیشن پیدا كند. این مقدار رو نمیتونید از مقدار فضای اشغال شده هارد كوچكتر در نظر بگیرید. (قسمت مشخص شده با سبز تیره) 3- Free Space After میزان فضایی كه میخواهید بعد از این پارتیشن خالی بماند 4- Cluster Size رو تغییر ندهید. تشكیل یك پارتیشن جدید: این برنامه خیلی راحت‌تر و سریعتر از برنامه‌ای مثل Fdisk پارتیشنهای جدید تشكیل میده، برای همین خیلی از كسانی كه میخواهند سریعتر پارتیشن بندی كنند، همه عملیات تشكیل پارتیشنهای جدید رو با این برنامه انجام میدهند. برای این كار كافیه یك جای خالی هارد دیسك كه در نقشه دیسك با رنگ خاكستری تیره نشون داده میشه، راست كلیك كرده و گزینه Create رو انتخاب كنید. توی كادر جدیدی كه باز میشه، میتونید مشخصات پارتیشن جدید رو انتخاب كنید. تنظیماتش به قرار زیر است: 1- Create as كه مشخص میكنه چه نوع پارتیشنی میخواهید بسازید. (Primary یا Logical یا Extended) 2- Partition Type كه نوع File System رو انتخاب میكنه 3- Label كه اگه دوست داشته باشید میتونید یك اسم برای پارتیشن انتخاب كنید. (این مورد اختیاری است) 4- Size كه اندازه پارتیشن جدید رو انتخاب میكنید. (میشه در قسمت Percent هم درصد اشغال فضای هارد رو توسط این پارتیشن جدید كه قراره ساخته بشه مشخص كرد). موارد دیگری هم هست ولی چون زیاد استفاده نمیشه توضیح نمیدم. پارتیشن بندی یك هارد كاملا خالی از اول: میخواهیم یك هارد 40 گیگابایتی خالی رو پارتیشن بندی كنیم. 1- ابتدا با راست كلیك كردن بر روی نوار خاكستری و انتخاب گزینه Create و انتخاب كردن گزینه‌ها همانند زیر پارتیشن Primary میسازیم كه حجمش 25 درصد حجم كل هارد باشد. تنظیمات: Create as: Primary، Partition Type: Fat32، Label:Win، Percent of allocated Space:25%) دقت كنید كه در هنگام ساختن پارتیشن، كافی است یكی از گزینه‌های حجم درخواستی یا درصد را پر كنیم. در مثال بالا ما با انتخاب 25 درصد، در اصل یك چهارم حجم هارد را به پارتیشن اولیه اختصاص دادیم. 2- در مرحله دوم باید یك پارتیشن از نوع Extended بسازیم كه كل فضای باقیمانده هارد رو اشغال كنه. چون همونطور كه قبلا گفتیم، پارتیشنهای Extended در اصل برای نگهداری پارتیشنهای Logical ساخته میشن. پس مجدد در فضای خالی نوار خاكستری (كه الان یك چهارم سمت چپش رو فضای پارتیشن C اشغال كرده) راست كلیك كنید و Crearte رو انتخاب كنید. فقط كافیه Partition Type رو روی Extended بگذارید و اندازه اون رو 100 درصد انتخاب كنید. (چون میخواهیم كل فضای باقی مونده رو به پارتیشن Extended اختصاص بده.) 3- داخل پارتیشن Extended كه الان ساخته شده (كادر آبی آسمانی) راست كلیك كرده و Create رو انتخاب میكنیم. با انتخاب Logical برای Create as و Fat32 برای Partition Type و تایپ كردن 10000 در كادر Size یك پارتیشن 10 گیگابایتی از نوع Fat32 تشكیل میدهیم. 4- مرحله بالا رو مجددا انجام میدهیم. 5- مرحله فوق رو مجدد تكرار میكنیم. با این تفاوت كه در جای Size عددی تایپ نكرده و در قسمت Percent مقدار 100 رو تایپ میكنیم. بدین صورت یك پارتیشن با میزان فضای باقی مانده از 2 پارتیشن قبلی تشكیل میشود. 6- بعد از انجام شدن همه این عملیات، كافی است برای اجرا شدن این تغییرات بر روی دكمه Apply در قسمت سمت چپ و پایین صفحه قرار دارد كلیك كنید. بعد از تایید اینكه آیا میخواهید عملیات انجام شود، كلیه این كارها با سرعت انجام میشود. (گاهی اوقات یك پارتیشن در حال استفاده است و برنامه از شما میپرسد كه كامپیوتر را ریست كند و عملیات را انجام دهد، كه در اینجور مواقع اگر مطمئن هستید كه پارتیشن بندی به درستی انجام شده است، قبول كنید تا بقیه كارها بطور خودكار انجام شود.) توجه: در هر مرحله از كار كه به نظرتان اندازه پارتیشن یا تنظیمات مناسب نیامد، با كلیك كردن بر روی دكمه Undo از عمل قبلی صرف نظر كرده و عمل جدیدی انجام دهید. دقت كنید كه اگر بطور مثال یك پارتیشن جدید ساخته و حجم آن را 10 گیگابایت در نظر گرفته باشید و بعد نظرتان تغیر كند و بخواهید سایز آن را به 12 گیگابایت تغیر دهید، نباید آن پارتیشن را Resize كنید، زیرا در این صورت پارتیشن مجیك یكبار پارتیشنی 10 گیگی ساخته و سپس آن را به اندازه 12 گیگابایت تغییر اندازه میدهد
:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در جمعه 25 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در چهارشنبه 2 فروردین 1385 و ساعت 06:03 ق.ظ

لینك ثابت   نظرات ( )

:: مطالب پیشین
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو