تبلیغات
مفاهیم آموزشی كامپیوتر - آشنایی با ملزومات شبكه
:: آشنایی با ملزومات شبكه
حتما همه شما تا به حال تجربه ی اتصال به اینترنت را داشته اید و كم و بیش اطلاعاتی راجع به این موضوع دارید. برای آشنایی بیشتر شما نكاتی هر چند مختصر در مورد شبكه و قطعات مورد نیاز در آن خواهیم گفت. همان طور كه می دانید اینترنت، متشكل از شبكه هایی است كه هر یك ازطریق مسیرهایی به دیگری متصل هستند. این مسیرها تبادل اطلاعات را میسر می سازند. اتصال به اینترنت به معنی دستیابی به این مسیرها است. حال برای این كه این شبكه ها كه شامل هزاران كامپیوتر هستند بتوانند به درستی با هم در ارتباط باشند به وسایل و قطعات ویژه ای مثل هاب، تكرار كننده، مسیریاب و ... نیاز است. اما برای اینكه بدانید وظیفه هر یك از این وسیله ها چیست ادامه ی مطلب را بخوانید. كابل BUS: در شبكه های محلی اترنت اولیه برای ارتباط از كابل كواكسیال استفاده می شد. (این كابل ها همان كابل هایی هستند كه برای اتصال آتن به تلویزیون استفاده می شوند و شما هم حتما دیده اید. ) این كابل از یك كامپیوتر به كامپیوتر دیگر رفته و تمام دستگاه ها را به هم متصل می كند. بنابراین هر سیگنالی كه در كابل Bus وجود دارد در تمام دستگاه ها قابل مشاهده است. این روش ساده ترین روش ایجاد شبكه ی كامپیوتری است. البته در ظاهر ساده به نظر می رسد اما در واقع پر از اشكال است. چون وقتی كه تعداد سیستم ها زیاد می شود، كار كابل كشی بسیار پر زحمت است. تازه وقتی بخواهید دستگاهی را از مدار خارج كنید و یا یك دستگاه جدید به شبكه اضافه كنید مشكلات ظهور می كنند. البته امروزه به ندرت می توانید یك شبكه محلی LAN پیدا كنید كه با كابل كواكسیال درست شده باشد. Hub : به طور خلاصه باید بگوییم هاب یك جعبه است كه دارای تعدادی ورودی بنام پورت (Port) می باشد. تعداد این ورودی ها بسته به تعداد كامپیوترهایی است كه می خواهیم در یك شبكه باشند. مثلا اگر در یك شركت تمام كامپیوترها در شبكه باشند، در هر طبقه یك هاب قرار می دهند و تمام دستگاه های آن طبقه با كابل به هاب مورد نظر وصل می شوند كه بعد هر كدام از این هاب ها به طریقی به كامپیوتر سرور متصل می شوند. اگر اطلاعاتی به داخل این جعبه آمد توسط كابل وارد تمام كامپیوترها می شود. شاید بگویید پس چه فرقی بین این روش و روش اولیه وجود دارد؟ در جواب باید گفت بزرگترین فرق در این است كه شما می توانید هر زمان كه بخواهید به راحتی یك كامپیوتر جدید را با اتصال به این جعبه به شبكه اضافه كنید و یا با خارج كردن كابل یك دستگاه از این جعبه آن را از شبكه خارج كنید بدون این كه كل شبكه تحت تاثیر قراربگیرد. اكثر هاب ها یك چراغ نمایشگر دارند كه نشان می دهد هر كابل به خوبی دستگاه را به شبكه متصل كرده است و یك چراغ دیگر وضعیتی را نشان می دهد كه 2 سیستم سعی می كنند در یك زمان اطلاعات را به اشتراك بگذارند و در نتیجه باعث تصادف داده ها (Data Collision) می شوند. به طور كلی هاب به دو دسته تقسیم می شود: 1.Active: این نوع هاب، سیگنال هایی را كه از درون آن می گذرند تقویت می كند. 2.Passive: این هاب هیچ عمل تقویتی روی سیگنال انجام نمی دهد و صرفا آن را از خود عبور می دهد. در مسافرت های طولانی زیاد بودن طول كابل باعث ضعیف شدن سیگنال می شود و با تقویت آن، قدرت اولیه را به آن برمی گرداند. نوع دیگر از هاب ها وجود دارد كه هوشمند نامیده می شود كه به مسئول شبكه اجازه كنترل از راه دور اتصالات را می دهد. تكرار كننده(Repeater): این وسیله در واقع نوع خاصی Hub است كه فقط دارای 2 پورت است. كار آن تقویت سیگنال های بین دو شبكه یا سگمنت های یك شبكه كه فاصله ی زیادی از هم دارند می باشد. مثل هاب های دارای 2 نوع Passive و Active می باشد. نوع اول علاوه بر سیگنال هر چیز دیگری حتی نویز (Noise: امواج ناخواسته كه به همراه سیگنال اصلی كه دارای اطلاعات است می باشند. مثلا در امواج صوتی نویز باعث افت كیفیت صدا و شنیدن اصوات اضافه می شود) را هم تقویت می كند. اما تكرار كننده ی نوع اكتیو سیگنال را قبل از ارسال بازدید كرده و چیزهای اضافه را خارج می كند و مثلا دیگر نویز را تقویت نمی كند. پل (Bridge): مثل تكراركننده دارای 2 پورت است و برای اتصال گروهی از كامپیوترها به كار می رود. تفاوت آنها در این است كه پل لیستی دارد كه نشان می دهد در هر سمت چه كامپیوترهایی قرار دارند و به بسته هایی (در اینترنت و هر شبكه ای اطلاعات برای اینكه فرستاده شوند به قطعات كوچكتری تقسیم می شوند، هر قطعه را بسته می نامیم) كه باید بطرف دیگر شبكه بروند اجازه ی عبور می دهد. سوئیچ (Switch): تقریبا مثل هاب است اما به جای 2 پورت دارای چندین پورت است. درون خود یك جدولی دارد و نشان می دهد كه جه سیستم هایی به هر پورت متصلند و بسته ها را به جایی كه باید بروند می فرستد. برخلاف هاب سیگنال ها فقط به درون پورتی كه باید بروند می روند نه به تمام پورت ها. جداول (و شبكه) باید به قدر كافی ساده باشند چرا كه فقط یك مسیر ممكن برای هر بسته وجود دارد. اگر دقت كرده باشید متوجه خواهید شد كه سوئیچ از هاب سریعتر است چون احتیاجی نیست كه هر پورت كل ترافیك ارسال و دریافت اطلاعات را متحمل شود و فقط آنچه كه مخصوص خود است را دریافت می كند. البته سوئیچ از پل هم سریعتر است و در ضمن گران تر از هر دوی آنها. بعضی از سوئیچ ها و پل ها می توانند برای اتصال شبكه هایی كه پروتكل های فیزیكی مختلفی دارند استفاده شوند. مثلا برای اتصال شبكه های اترنت یا شبكه TokenRing. هر دوی این شبكه ها می توانند به اینترنت متصل شوند. در شبكه TokenRing اطلاعات بع صورت نشانه (Token) هایی از یك كامپیوتر به كامپیوتر دیگر به صورت ستاره یا حلقه منتقل می شوند. شبكه اترنت را هم قبلا توضیح داده ایم. این قطعات به صورت ویژه هستند و در همه شبكه ها استفاده نمی شوند. مسیریاب (Router): مسیریاب از 2 یا چند پورت برای ورود و خروج اطلاعات تشكیل شده است در واقع كنترل ترافیك به عهده آنها می باشد. مسیریاب را می توان مرتب كننده ی هوشمند بسته ها نامید. همان طور كه از نامش پیدا است، بهترین مسیر را برای فرستادن قطعات به مقصد انتخاب می كند و چك می كند تا ببیند آیا بسته ها به مقصد رسیده اند یا نه. براساس مقصد داده ها، بسته ها از یك مسیریاب به مسیریاب دیگر از طریق بهترین راه فرستاده می شوند. این موضوع یاعث می شود تا به عنوان یك وسیله قدرتمند در شبكه های پیچیده مثل اینترنت استفاده شود. در واقع می توان اینترنت را به عنوان شبكه ای از مسیریاب ها توصیف كرد. انواع مسیریاب ها با جداول و پروتكل های مختلفی كار می كنند اما حداقل این كه هر مسیریاب در اینترنت باید با پروتكل TCP/IP كار كند. Brouter: این وسیله تركیبی از پل و مسیریاب می باشد/(Bridgt+Router). بسته های محلی می توانند از یك طرف شبكه به طرف دیگر با توجه به آدرس مقصد هدایت شوند حتی اگر از هیچ پروتكل ارسالی هم پیروی نكنند. بسته هایی كه دارای پروتكل مناسب هستند می تواند طبق مسیر خود به دنیای خارج از شبكه محلی فرستاده شوند. دروازه (Gateway): دلیل اصلی پیچیدگی موضوع در وازه ها از این حقیقت ناشی می شود كه این كلمه 2 عملكرد مختلف را توصیف می كند. یك نوع آن، یك شبكه را به یك شبكه یا دستگاه های مختلف دیگر ارتباط می دهد. مثلا یك شبكه از كامپیوترهایی كه به یك سیستم ابركامپیوتر IBM متصل هستند. كاربرد معمولی آن در گره (Node) یك شبكه می باشد كه امكان دستیابی به اینترنت و یا كامپیوترهای دیگر دریك شبكه پیچیده LAN را می دهد. در شبكه هایی كه بیش از یك دروازه وجود دارد معمولا یكی از آنها به عنوان دروازه ی پیش فرض انتخاب می شود. قبلا یك دروازه تقریبا شبیه به چیزی بود كه ما امروزه مسیریاب می نامیم. سرور پراكسی (Proxy Server): این سیستم بین یك سرور و یك كامپیوتر Work Station (یعنی كامپیوتری كه به كامپیوتر اصلی یا همان سرور متصل است ) برقرار است. ملموس ترین مثال در مورداینترنت، مرورگری كه شما با آن كار می كنید است. این مرورگر ظاهرا در حال برقراری ارتباط با یك سرور خارج از وب است اما درواقع به یك سرورپراكسی محلی متصل است. شاید بگویید این كار چه مزیت دارد؟ مزیت اول: این سیستم باعث افزایش سرعت دسترسی به اینترنت می شود. چون سرور پراكسی صفحات وبی كه قبلا باز شده اند را در حافظه ذخیره می كند، هنگامی كه شما به این صفحات احتیاج دارید به جای اینكه آن را از سایت اصلی و از محلی دور پیدا كنید به راحتی وبه سرعت آنها را از این دستگاه برمی دارید. حال ببینیم نحوه ی كار به چه صورت است. وقتی شما در یك شبكه ی محلی مثلا شبكه ی شركت می خواهید به یك سرویس دهنده در شبكه دسترسی داشته باشید، یك درخواست از كامپیوتر شما به سرور پراكسی (سرویس دهنده ی پراكسی) فرستاده می شود. سرور پراكسی با سرور اصلی در اینترنت ارتباط برقرار می كند و سپس سرور پراكسی اطلاعات را از سرور اینترنت به كامپیوتر شما درون شبكه شركت می فرستد و در ضمن یك كپی از این اطلاعات در سرور پراكسی ذخیره می شود. مزیت دوم: با كمی دقت می بینید كه سرور پراكسی به عنوان یك واسطه بین شبكه ی اینترنت و شبكه ی شركت شما عمل می كند. به عبارتی باعث امنیت در شبكه ی داخلی شركت می شود. چون به جای اینكه چندین كامپیوتر در شبكه داخلی به اینترنت متصل باشند فقط یك سرور پراكسی با اینترنت در ارتباط است. امنیت شبكه از لحاظ ویروس و هك شدن... تا حدود زیادی تامین می شود. اما این چگونه انجام می شود؟ معمولا در شركت ها برای محافظت از شبكه ی خود از دیواره های آتش (Firewalls) استفاده می كنند. دیواره های آتش به كاربر در شبكه امكان می دهند به اینترنت دسترسی داشته باشد، ولی جلوی هكرها و هر كس در اینترنت كه می خواهد به شبكه آن شركت دسترسی داشته باشد و باعث خسارت شود را می گیرند. دیواره های آتش مجموعه ای از سخت افزارها و نرم افزارهایی مثل مسیریاب ها، سرویس دهنده ها و نرم افزارهای مختلف هستند. انواع مختلفی دارند و بسته به كاربردشان می توانند ساده و یا پیچیده باشند
:: نوع مطلب : شبکه های محلی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در دوشنبه 22 خرداد 1385 و ساعت 05:06 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: مطالب پیشین