:: :: تبدیل سیستم به یک تلفن حرفه ای و تمام عیار نرم افزار با Express Talk Business Edition 2.04
Modem Dialup هر سیستم علاوه بر قابلیت اتصال به اینترنت، می تواند توانایی های بسیار مفید جانبی دیگری را نیز به آن بیافزاید که از این جمله می توان به توانایی های مفید نرم افزارهای جانبی ویندوز در بهره گیری از قابلیت فکس و تلفن یک مودم استفاده کرد .

Express Talk نرم افزار بسیار کوچک و در عین حال قدرتمندی از سری محصولات کمپانی NCH Swift Sound محصولات متعدد و متنوعی در این باره دارد . این محصول جالب سیستم شما را به یک تلفن قدرتمند با امکانات کامل و نامحدود مبدل می سازد که به آسانی می توانید با استفاده از رایانه به تمامی تلفن ها تماس بگیرید، یا از طریق اینترنت با تمامی سیستم ها که این نرم افزار را نصب دارند( یا هر نرم افزا  SIP دیگری )، در سرتاسر دنیا تماس رایگان بگیرید و با کیفیت عالی صحبت کنید !

این نرم افزار قدرتمند و مفید و در عین حال بسیار کوچک در دو نسخه Basic یا مقدماتی و Business Edition عرضه شده است که نسخه Business Edition از قابلیت های متنوع و بالاتری نسبت به نسخه مقدماتی برخوردار است . در ادامه به معرفی اجمالی قابلیت های این نرم افزار می پردازیم .

برخی ویژگی های نرم افزار Express Talk Business Edition v2.0 :

- قابلیت برقراری تماس تلقنی اینترنتی از طریق PC به PC و یا PC به Phone از طریق سیستم  VoIP SIP gateway provider .

- قابلیت برقراری 9 تماس همزمان در ان واحد با شماره هعای مختلف با استفاده از سیستم Call Wait !

- سازگاری با هدست و میکروفن برای رد و بدل کردن صدا .

- سازگاری با فایروال در محیط شبکه .

- قابلیت پشتیبانی Call ID برای نمایش شماره های تماس گرفته.

- دارای دفترچه تلفن اختصاصی برای ذخیره تلفن های تماس .

- سازگاری کامل با Microsoft Address Book.

- سازگاری کامل با  call transfer و ارسال داده ها از یک سیستم به سیستم دیگر از طریق تلفن .

- قابلیت ذخیره تماس های تلفنی بدون محدودیت به فرمتهای MP3 و WAV .

- قابلیت برقراری کنفرانس میان چندین شماره تلفن در صورت پشتیبانی مرکز سرویس دهنده .

- پخش موزیک به صورت پس زمینه تماس با فرمتهای مختلف !

و ....

Express Talk Business Edition را می توانید از اینجا :

دانلود کنید نسخه 2.04 را با حجم 0.4 مگابایت

سریال مورد نیاز برای رجیستر كردن نرم افزار :
Name : P30World
Location : Iran
Serial : 59133-ybzvqgxs

موفق باشید Wink

:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در یکشنبه 20 خرداد 1386 و ساعت 05:06 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: اموزش به دست اوردن ip

IP:

در ابتدا توضیح کوتاهی در مورد ای پی میدم در واقع ای پی شماره ای که به هر کامپیوتر متصل به اینتر نت داده میشه این رو هم باید بدونید که این شماره برای کامپیوترهایی که حالت سرور دارند مثل سایتها عددی ثابت و برای کسانی که به روش Dial Up به اینترنت وصل میشن مثل اکثر شما و حتی خود من عددی متغیر است.

این عدد یک عدد ۳۲ بیتی(۴بایتی) است و به صورت XXX.XXX.XXX.XXX نوشته می شود که منظور ازهر کدام از XXX ها عددی بین ۰تا ۲۵۵ است. مثلا ممکن است عدد ای پی شما هنگامی که به اینترنت متصل می شوید به صورت ۱۹۵.۲۱۹.۱۷۶.۶۹ باشد.که چون شما با روش Dial Up به اینترنت متصل شده اید این عددمتغییراست وهر دفعه که DC شودید و دوباره به اینترنت وصل شدید عدد جدیدی به شما تعلق میگیرداما کامپیوتر های سرور در واقع همون سایتها دارای عدد ثابت هستند و هیچ گاه تغییر نمیکنند در نهایت باید بگم که حتی ادرسهای اینترنتی که برای ورود به اون سایت یا هر چیز دیگه که وارد میکنیم مثلا www.yahoo.com که برای اتصال استفاده میشود٬در نهایت باید به یک IP تبدیل شود٬تا شما سایت یاهو را ببینید.

اولین کاری رو که در مورد ای پی باید بدونید اینه که چه جوری ای پی خودتون رو بدست بیارین برای این کار وارد محیط داس شوید یعنی از منوی Start ٬ Run رو زده و بعد تایپ کنید CMD حالا وارد داس شدید.

برای پیدا کردن ای پی خودتون تایپ کنید IPCONFIG

حال اطلاعات زیر به شما داده میشود.

Connection-specific DNS Suffix  . :
IP Address. . . . . . . . . . . . : 127.191.198.18
Subnet Mask . . . . . . . . . . . : 255.255.255.2
Default Gateway . . . . . . . . . : 127.191.198.18

که بخش اول یعنی IP Address که اونو با قرمز مشخص کردم ای پی خودتونه.که همونطور که در اول مقاله هم کفتم با هر بار اتصال به اینترنت این عدد تغییر میکنه.

اولین روشی که در این مبحث برای بدست اوردن ای پی دیگران معرفی میکنم روش Netstat -n هست که شاید شما تو خیلی از وبلاگ های هک با اون برخورد کرده باشید و اصلا عمل نکنه.البته منظور من این نیست که دوستان وبلاگ نویس ما هک بلد نیستن ولیمن میخوام روش کاملا عملی ودرستش رو بدم پس خوب دقت کنید.

وقتی در یاهو شما در حال چت کردن هستید دو کامپیوتر به طور مستقیم به یکدیگر وصل نیستند یعنی یک سرور که سرور یاهو باشه این وسط دخالت داره و نقش سرور و کلاینت رو بازی می کنه.پس هنگامه که  شما در حال چت کردن هستید یک همچین حالت ارتباطی بین شما و طرف مقابل وجود داره
                                                           
                                                          دوست شما<----- سرور یاهو <----- شما

 پس نتیجه می گیریم که شما و دوستتان نقش Client و سرور یاهو
                  نقش Server بازی می کندخوب در یاهو مسنجر برای این که ارتباط مستقیم ایجاد کنیم باید برایقربانی یا همان دوست خود یک فایل بفرستید و تنها راه هم فرستادن فایل برای پیدا کردن آی پی هستش و حتی Voice Chat هم سرور جدا گونه دارهو احتمال این که آی پی طرف رو پیدا کنید خیلی کمه.خوب فرستادن فایل خودش یه سری مراحل می خواد که باید آن ها را به ترتیب انجام  بدیدانتخاب فایل مورد نظر!(نکته ی بسیار مهم همین جاست که اگر فایروال دارید باید خاموشش کنید یا از کا بندازید چون سرور یاهو برای این فایل رو ازسیستم شما برداره و آن را بفرسته باید از پورت 80 یا 21 شمااستفاده کنه که این پورت ها توسط فایروال بسته شده اند) خوب حالا با فرستادن فایل یه چنین ارتباطی دارید.

                                                                        دوست شما<----- شما         

                                         
پس دیدیم که با این کار سرور یاهو دیگه دخالتی نداره حالا برای این که فایل تبادل بشه نیاز به آدرس آی پی هر دو کامپیوتر هستش.یعنی اگر شما در حال فرستادن فایل هستید هم شما می وانید آدرس آی پی طرف رو پیدا کنید و هم اون می تونه این کار رو بکنه!!!

حالا بلا فاصله بعد از فرستادن فایل وارد محیط داس شده و این دستوررا تایپ کنید nestat -n حال این دستور را اجرا کنید ای پی شخص را می بینید البته ممکن است چند تا ای پی ببینید برای این که این آدرس ها کمتر بشه اول همه ی پنجره های اینترنت اکسپلورر را ببندید یا ارتباط هر برنامه ای را که از اینترنت استفاده می کند را قطع کنید.البته من یه نکته را بگم که وقتی به یاهو مسنجر لاگین می کنید اگر Netstat -nرو اجرا کنید در قسمت Foreign Address یه آدرس آی پی رو می بینید که با پورت 5050 باز هستش و آن آی پی و پورت مربوط به سرور یاهو هستش و باید باز باشه خوب وقتی این کارا رو کردین و در واقع همه ی پنجره های اضافی رو بستید و دستور netstat -n رو هم اجرا کردید حالا اگر دید ای پی جدیدی بدون این که برنامه ای با اینترنت مرتبط باشه یا پنجره ی باز باشه  اضافه شده وLocal Address یا همان آی پی خودتان با پورت باز80 یا 21 آمده((البته گاهی اوقات ممکنه این پورت ها در هنگم فرستادن  فایل باز نباشه اما اگر دیدید آدرس آی پی جدیدی در قسمت Foreign Address اومده بدونین که این ادرس همون آدرس آی پی طرف مقابل هستش)) یا میتونید با پیدا کردن ای پی که در مقابلش عدد 5101 که ای پی که دارای این پرت هست ای پی قربانی هست.

برای مثال من یک نمونه از اون رو به شما نشون میدم که در هنگام دادن فایل با اجرا دستور nestat -n به اطلا عات زیر میرسیم:

Proto  Local Address          Foreign Address        State
TCP    217.219.191.39:4334    207.46.253.219:4334      CLOSE_WAIT
TCP    217.219.191.39:4346    208.175.188.61:4356      ESTABLISHE
TCP    217.219.191.39:4349    207.176.223.154:4325     CLOSE_WAIT
TCP    217.219.191.39:80    213.155.151.86:5101      CLOSE_WAIT


 همان طور که می بینید ای پی که روبه روی اون با پرت 5101 نمایش داده شده ای پی طرف و اگر خوب دقت کنید ای پی من هم با پرت باز 80 نمایش داده شده که میتونه راهنمایی باشه برای ما که هر وقت پرت باز 5101 در ای پی قربانی نما یش داده نشد هر عددی روبه روی ای پی خودمان که با پرت باز 80نمایش داده شده IP قربانی فرض میشود

البته شما میتونید به جای Nestat -n از برنامه Chat ip هم استفاده کنید که بر خلاف بعضی ها که فکر میکنن که با این برنامه دیگه کار تمومه و در هین چت کردن ای پی طرف رو می زاره کف دستتون اینطور نیست طرز کار این برنامه به این صورته که باز هم هر وقت که شما به طرف فایل سند کنید یا ازش بگیرید خودش به طور خودکار Nestat -n میکنه ای پی طرف رو نشون میده.مزیت استفاده از این نرم افزار اینه که دیگه با وجود عددهای متفاوت گیج نمی شید و فقط یک عدد که همون ای پی طرف برای شما نما یش داده میشه باز هم میگم به شرط این که به شما یا اون طرف براتون فایل بفرسته.

شما میتونید برنامه رو از قسمت پایانی همین مقاله دانلود کنید.

روش دیگری که شما میتونید ای پی طرف رو بدست بیارید اینه که شما باید طرف رو مجبور کنید که براتون یه ایمیل بزنه که اینجا باید از مهارتهای هکری خودتون کمک بگیرید یعنی هر جور که شده طرف رو مجبور کنید که براتون یه میل بفرسته!همونطور که در اول مقاله هم خوندید با هر بار اتصال به اینترنت ای پی جدیدی به ما تعلق میگیره پس در هنگام فرستادن ایمیل ز طرف قربانی باید شما هم ON باشید تا بتونید از این ای پی زنده استفاده کنید یعنی اگه طرف براتون ایمیل زد و همون لحظه DC شد این ای پی جزء ای پی های مرده تلقی میشه و به درد نمیخوره پس تا میتونید قربانی رو ONLINE نگه دارید تا بتونید نفوذ خودتون رو انجام بدین.

اموزش بدست اوردن ای پی از طریق ار سال ایمیل :
برای این کار باید یه سری تغییراتی در تنظیمات ایمیل تون انجام بدین. برای این کار ابتدا Mail Options ایمیلتان را باز کنید سپس گزینه General preferencesرا انتخاب کنید ودر اخر در بخش Headers با انتخاب گزینه ....Show all میتوانید IPکسانی که بهتون ایمیل می فرستن رو ببینید.حالا میتونید به قسمت Chack E-Mail رفته و ای پی تمامی ایمیل ها چه میلهایی که قبلا به شما دادن و چه میلهلیی رو که تازه در یافت کردید رو ببینید.

روش بعدی و اخرین روش که برای بدست اوردن ای پی از اون استفاده میکنن

استفاده از برنامه هستش که من در اینجا استفاده از برنامه Easy ip رو به شما پیشنهاد میکنم که مثل قسمتهای قبل به اموزش اون می پردازیم.

اساس کار برنامه Easy IP به این صورت است که ما بادادن ای پی خودمان به برنامه به صورت لینک وفرستادن ان برای قربانی طی چند ثانیه IP شخص برای ما نمایش داده میشود.

برای این کار ابتدا برنامه Easy IP  را از زیر دانلود کرده و ان را از حالت زیپ خارج کنید. شاید شما و مشکل بسیاری از اماتورها این باشه که بعد از باز کردن برنامه با پیغام خطایی روبرو میشید و برنامه اجرا نمیشه این پیغام مبنی براین هست که برنامه به یک فایل کمکی که معمولا با پسوند OCX است نیاز داره که باید این فایل کمکی در دایرکتوری ویندوز یعنی در پوشه WNDOWS کپی بشه برای مثال فایل مورد نیاز برای اجرای برنامه Easy IP ٬ mswinsck.ocx هستش که من اونو برای دانلود گذاشتم.

خوب بعد از کپی کردن mswinsck.ocx در پوشه WNDOWS و Systemخودتون و برنامه Easy IP رو اجرا کنید.

همونطور که در تصویر زیر میبینید این برنامه دارای چند بخشه :

 برای شروع ابتدا رو گزینه listen کلیک کنید تا برنامه اماده اتصال به سرور ای پی شما بشه بعد از این کار شما باید هونطور که در اول همین مقاله اموزش دادم با استفاده از دستور IPCONFIG ای پی خودتون رو بدست بیارید.و در قسمت Link به صورت یه لینک در بیارید همونطور که می بینید لینک پیشفرش برنامه http://127.0.0.1:80 هست شما میتونید قسمتس رو که با قرمز مشخص کردم رو حذف کرده و ای پی خودتون رو جایگزین کنید. توجه داشته باشید که این برنامه با پرت80 کار میکنه پس قسمت اخر لینک رو به هیچ وج دستکاری نکنید.

برای مثال ای پی من ۲۱۷.۲۱۹.۱۸.۲۱ هستش که برای ساختم لینک در این برنامه چنین عمل میکنم 

http://217.219.18.21:80 در ضمن یکی از مزیت های دیگه ایمن برنامه اینه که شما میتونید اخر این لینک هر چی که دلتون خواست اضافه کنید برای مثال من میخوام لینکم اینطوری باشه http://217.219.18.21:80/yahoo.com

حالا کافی این لینک رو تو چت روم برای طرف سند کنید تاتنها با کلیک بر روی این لینک ای پی قربانی در قسمت Their IP برنامه به نمایش در بیاد.

دانلود برنامه ChatIP

دانلود برنامه Easyip

دانلود فایل کمکی mswinsck.ocx برای Easy IP

:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در چهارشنبه 26 مهر 1385 و ساعت 05:10 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: نرم افزار هایپر ترمینال

می خوام براتون یه اموزشی بدم که شما بدون کارت اینترنت با دوست خودتون چت کنید.البته این روش یه جوری که باید هر دو طرف برای این کار آماده باشند ضمنا با این سیستم میتونید فایل های خودتونوهرچیزی که باشه بفرستید.

اولین قدم=>به  این آدرس تو کامپیوترتون برید:Start=>AllPrograms=>Accessories=>Communications=>HyperTerminalبرید یه نرم افزار درجلوی شما باز می شود که مخصوص این کار است به اسمHyperTerminal . 

دومین قدم=>در این هنگام به صفحه براتون باز میشه که به شکل زیره:

»در قسمت name اول  برای خودتون یه اسم انتخاب کنید(همون تور که با فلش نشون داده شده)

» در قسمتiconشکلی که با فلش نشون داده شده رو انتخاب کنید(شکل تلفن و نامه) و بعدokرو بزنید

سومین قدم=> حالا با توجه به عکس زیر باید کارهای زیرو انجام بدید

»در قسمتCountry/region:اسم کشور کسی که می خواید با هاش ارتباط بر قرار کنید رو انتخاب کنید ،درقسمتArea coad:کد شهر شخصی که می خواهید با هاش ارتباط برقرار کنید  مثلا تهران که021و در قسمتPhone number :شماره کسی که می خواید با هاش ارتباط بر قرار کنید  و در قسمت  Connect usingنوع ارتباط رو بنویسید که شما اونو روی مودموتون قرار بدید به طوری که در شکل می بینید من روی مودمم قرار دادم

چهارمین قدم=>بعد از اینکه کارهای قدم سوم و رو انجام دادید رویokکلیک کنید و بعد صفحه ای مثل صفحه ی زیر ظاهر می شود که فقط روی Dial  کلیک کنید کافی است وبعد کامپیوتر شما به اون کامپیوتر با اون شماره تلفن وصل می شه

پنجمین قدم=>حالا کارهایی که با ید دوست شما برای ارتباط برقرار کردن با شما انجام دهد:

»تا قدم دومو انجام میده ولی در قدم سوم به جای پر کردن اون لیست cancelرو میزنه و منتظره زنگ شما می مونه و هر وقت که شما زنگ زدید به منوی callمیرو و رویwait for a callکلیک می کنه مثل شکل زیرو بعد از یه ذره صبر صدای مودم می یاد(نترسید تو اینترنت نمیرید!) و حالا می تونید اولین پیام ها رو برای هم بفرستید!

در پایین این صفحه موقع ارتباط یه همچین نوشته ای می یاد:

یه قدم فراتر=>حال چطوری می شه با این کار نرم افزار عکس فیلم و.... هزار جور چیز دیگه فرستاد

»اول روی گزینه send  بالای صفحه کلیک می کنید(همون شکلی که تو عکس نشون داده شده )

»بعد یه صفحه ای مثل شکل زیر باز میشه و با کلیک بر رویBrowesفایل مورد نظرتونو انتخاب و  روی send کلیک کید تا فایل مورد نظر فرستاده بشه.ضمنا سرعت فرستادن فایلها از این طریق خیلی خیلی بیشتر از طریق اینترنت و ضمنا کارت اینترنتتونم مصرف نمیشه!

»برای گرفتن فایل طرف مقابل باید روی گزینه

 

 

 

 

 

 

 

Receive که توی عکس پایین نشون داده شده کلیک کنه.(قبل از اینکه شما فایلو بفرستید)و لی اگه  شما این کاره نکنید فایل در C:\Documents and Settings\your user name(منظور از your user nameنام کاربری شما تو کامپیوتر است مثلاAmir) ذخیره میشه . به همین راحتی
:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در چهارشنبه 26 مهر 1385 و ساعت 05:10 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: ایجاد (Account)

تاندربیرد امکان ایجاد دو نوع Account را به کاربر  میدهد. یکی حساب Email و دیگری حساب گروه های خبری (News Groups)

ایجاد حساب پست الکترونیک
قبل از اینکه بتوانیم پیغامی دریافت کنیم نیاز است که یک حساب پست الکترونیک تعریف کنیم. وقتی برای اولین بار Thunderbird را اجرا مینماییم بطور خودکار پنجره ایجاد یک حساب جدید نمایش داده میشود چنانچه بدلیلی از این پنجره خارج شدید میتوانید با رفتن به منوی Tools انتخاب Account Settings و انتخاب گزینه Add Account ایجاد حساب جدید را شروع کنید:
1- گزینه Email را انتخاب و Next را بزنید


2- نام خود و آدرس کامل Email را وارد کنید و دکمه Next را بزنید


 

3- نوع حساب POP را انتخاب و سپس آدرس سروری که بعنوان Incoming و Outgoing عمل میکند را در جای مخصوص وارد کنید و Next را بزنید


4-  حالا نام کاربری خود را وارد کنید که معمولاً برای Incoming و Outgoing یکسان است و Next را بزنید.
5- نام حساب را انتخاب کنید و Next را بزنید. این گزینه زمانی سودمند است که چندین حساب Email تعریف کرده ایم و هیچ ارتباطی با اتصال به سرور و دریافت و ارسال نامه ندارد
6- در آخرین پنجره اطلاعات وارد شده نمایش داده میشود و میتوانید OK را بفشارید.

نکته: برخلاف Outlook برنامه تاندربیرد فقط از یکی از Outgoing Serverها برای ارسال نامه های حسابهای مختلف استفاده میکند و بعد از تعریف اولین حساب POP3 در گزینه ای جدا در Account Settings سرور Outgoing را نگهداری میکند و هنگام تعریف حسابهای بعدی از کاربر در مورد Outgoing Server سئوال نمیشود هرچند امکان تعریف Outgoing های اضافی وجود دارد ولی Thunderbird چنین کاری را پیشنهاد نمیکند.


دریافت نامه های Hotmail
در حال حاضر Thunderbird از امکان دریافت نامه های Hotmail پشتیبانی نمیکند و این میتواند برای کاربران فعلی Outlook مساله تعیین کننده ای باشد. برنامه Hotmail Popper این امکان را فراهم میکند که از هر برنامه پست الکترونیک بتوان نامه های Hotmail را بصورت POP3 دریافت نمود. برای اطلاع بیشتر به اینجا مراجعه کنید.

ایجاد حساب گروه های خبری (Newsgroups)
جهت ایجاد حساب گروهای خبری
1 - از منوی Tools گزینه Account Settings را انتخاب میکنیم
2 - دکمه  Account Settings را میزنیم
3- گزینه Newsgroup account را در پنجره شکل الف انتخاب میکنیم
4 - نام و آدرس Email خود را مطابق شکل ب وارد میکنیم
5 - آدرس سرویس دهنده گروه خبری (مانند msnews.microsoft.com) را وارد میکنیم
6- اطلاعات وارد شده را تائید مینماییم.

 دفتر چه آدرسها (Address Book)

انتقال آدرس های قبلی به Thunderbird
خبر خوب برای کاربران فعلی برنامه های دیگر نظیر Outlook این است برای مهاجرت به تاندربیرد نیازی نیست نگران ایجاد دوباره تمام تماس های موجود در Address Book باشید و امکان Import خوبی در نظر گرفته شده که به راحتی دفترچه آدرسهای  برنامه های دیگر را به Thunderbird منتقل میکند. گزینه Import امکان انتقال اطلاعات از دیگر برنامه ها را میدهد و از طریق منوی Tools قابل دسترس میباشد. فقط کافیست برای انتقال دفترچه آدرسها گزینه Address Book را انتخاب کنید.

 



 
نامه های الکترونیکی

انتقال نامه های الکترونیکی به Thunderbird
حالا که خیالمان از بابت آدرس ها راحت شد نوبت به  نامه های الکترونیکی میرسد که در برنامه قبلی ذخیره شده اند. برای انتقال نامه های ذخیره شده در Outlook، Eudora و یا Communicator باید همان مسیر Tools و سپس Import را طی کنیم با این تفاوت که اینبار گزینه Mail و سپس نوع برنامه را انتخاب میکنیم:

 

 
 آشنایی با برخی حقایق، امکانات و قابلیتهای Thunderbird

1 - اولین اختلاف و مزیت Thunderbird نسبت به Outlook Express امکان ردیابی و جلوگیری از هرزنامه ها (Junk و یا Spam) است. برای فعال سازی و انجام تنظیمات مورد نیاز باید از گزینه Junk Mail Controls که در منوی Tools قرار دارد استفاده کنیم:

 شکل بالا نشان میدهد که :
الف -  تنظیمات مربوط به حساب Neda Rayaneh میباشد
ب - هیچ کدام از Emailهای دریافت شده که آدرس ارسال کننده آنها در Address Book ثبت گردیده بعنوان هرزنامه (Junk) در نظر گرفته نمیشوند
ج - Emailهایی که بعنوان هرزنامه شناسایی شده اند به پوشه Junk مربوط به حساب Neda Rayaneh منتقل میشوند
د - هرزنامه های بصورت خودکار پس از 14 روز حذف میشوند
ه - هنگامی که نامه ای بصورت دستی بعنوان یک هرزنامه نشانه گذاری میشود به پوشه Junk منتقل میشود
و - با فعال کردن گزینه موجود در برگه Adaptive Filter این اجازه به Thunderbird داده میشود تا محتویات نامه های دریافت شده را مورد بررسی قرار دهد و در مورد هرزنامه بودن یا نبودن آن تصمیم بگیرد. البته Thunderbird در این مورد نیاز به یادگیری دارد که این امکان به مرور با بررسی نامه هایی که کاربر به عنوان Junk و یا No Junk تعریف میکند  محقق میشود. جهت علامتگذاری یک نامه به عنوان Junk و یا No Junk بر روی نامه کلیک راست کنید و سپس از  منوی نمایش داده شده به قسمت Mark بروید و As Junk یا As Not Junk را انتخاب کنید.

2 - مدیریت نامه ها از اهمیت بالایی برخوردار است مخصوصاً برای افراد پر مشغله! ایجاد پوشه های غیر از Inbox جهت دسته بندی موضوعی نامه ها به همراه استفاده از Message Filter که در Outlook از آن بعنوان Rule نام برده میشود در Thunderbird نیز مدیریت نامه ها را تسهیل میکند. بعنوان مثال من عضو خبر نامه BBC هستم که به محض ارسال خبر جدید بر روی سایت آن را برایم ارسال میکند. برای اینکه این نامه ها مزاحمتی ایجاد نکنند و در یک نقطه مجزا ذخیره شوند در پنجره اصلی با کلیک بر روی حساب Neda Rayaneh و فشردن دکمه سمت راست و انتخاب New Folder یک پوشه بنام BBC ایجاد کردم:

 

حالا از منوی Tools گزینه Message Filters و New را انتخاب میکنم و تنظیمات لازم برای هدایت نامه هایی  که فرستنده آن BBC است به پوشه BBC را انجام میدهم:

 

این فقط یک نمونه کاربرد آن بود و نگاهی به گزینه های مختلف آن میتواند  شما را نیاز خاصی که دارید کمک کند.
3 - از گزینه های جالبی که در Thunderbird جهت حفظ امنیت و حریم کاربر لحاظ شده است امکان جلوگیری از نمایش تصاویری که از یک منبع خارجی در متن نامه بازگذاری میشوند و جلوگیری از اجرای کد های JavaScript در متن نامه های دریافتی میباشد. برای فعال نمودن این گزینه های از منوی Tools گزینه Options را انتخاب کنید، در پنجره جدید به Advanced رفته و در قسمت Privacy دو گزینه نمایش داده شده در شکل را انتخاب کنید:

 

 

 منابع Online
1 - برای اطلاع از میانبر های کیبرد به اینجا و میانبرهای ماوس به اینجا مراجعه کنید که فهرست کامل و مفیدی از این میانبر ها ارائه شده است. در قسمت میانبرهای کیبرد، میانبرهای متناظر در Outlook Express نیز عنوان شده است.
2- جهت تغییر چهره Thunderbird متناسب با سلیقه خود میتوانید پوسته های مختلفی را از این اینجا مشاهده و دریافت کنید.
3- جهت دریافت افزودنی های (Extentions) دیگر به Thunderbird که امکانات جدیدی به Tunderbird اضافه میکند به اینجا مراجعه کنید.  یکی از افزودنی های جالب آن Calendar است که یک تقویم به Thunderbird اضافه میکند و امکان ایجاد قرارهای ملاقات، یادآوری وظایف و رویدادهای مختلف را فراهم میآورد.
4 - اگر به دنبال یک آموزش کامل و مصور که پله پله از نصب تا انجام وظایف مختلف در Thunderbird را توضیح داده باشد میگردید حتماً به اینجا مراجعه کنید.

:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در یکشنبه 24 اردیبهشت 1385 و ساعت 10:05 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: دریافت و ارسال ایمیل بوسیله Gmail و Outlook Express

سلام
این آموزش را برای اون دسته از دوستانی نوشتم که از سرویس Gmail استفاده می کنند و مایلند که ایمیل های خود را از طریق نرم افزار هایی مانند Outlook Express یا به اختصار OE ارسال و یا دریافت کنند. در این آموزش من طریقه فعال سازی سرویس POP، برای اشتراک شما در Gmail را به همراه چگونگی تنظیم OE برای ارسال و دریافت ایمیل، توضیح خواهم داد. کلیه این عملیات ٿعال سازی و تنظیم بر OE در شش مرحله انجام پذیر هستش که به ترتیب این مراحل را براتون عنوان خواهم کرد.
در اولین مرحله و برای شروع کار به
آین آدرس برید و با وارد کردن نام کاربری و کلمه عبور وارد اشتراک خودتون در Gmail بشید.
در بالای صٿحه به دنبال لینک Settings بگردید و پس از یاٿتن بر روی آن کلیک کنید تا شما را به صٿحه تنظیمات را هنمایی کند.
در صٿحه تنظیمات بر روی گزینه Forwarding and POP در قسمت بالای صٿحه تنظیمات کلیک کنید تا به قسمت مربوط به تنظیم POP بروید.
در قسمت POP Download بر روی گزینه Enable POP for all mail کلیک کنید و از قسمت When messages are accessed with POP گزینه مورد نظرتون را انتخاب کنید.
در این مرحله یعنی مرحله ششم شما می بایستی برنامه مدیریت ایمیل مورد نظرتون که در اینجا برنامه OE هستش تنظیم کنید. برای اینکار دو روش وجود داره، یک روش به صورت خودکار و روش دیگه به صورت دستی، که من در این آموزش هر دو روش را براتون توضیح میدم.
بروش اول، یعنی روش خودکار شمامل پنج مرحله هستش.
 برای استٿاده از این روش ابتدا برنامه Gmail Client Configuration را از
این آدرس دریاٿت کنید.
پس از دریاٿت برنامه اون را اجرا کنید و در صٿحه  اول، برنامه ای را که برای ارسال و در یاٿت ایمیل از اون استٿاده می کنید انتخاب کنید. در حال حاضر برنامه مورد نظر ما OE هستش به همین علت گزینه Microsoft Outlook Express را انتخاب می کنیم.
در قسمت E-mail address، ایمیل خودتون را بدون قسمت @gmail.com وارد کنید.
در قسمت Display name نام مورد نظرتون را که می خواهید در هنگام ارسال ایمیل در صندوق گیرنده به نمایش در بیاد را وارد کنید.
برای ثبت تغییرات در برنامه بر روی کلید Configure در پایین صٿحه کلیک کنید. در اینجا طریقه استٿاده از روش خودکار به پایان رسید برای ٿراگیری روش دستی به ادامه مطلب توجه کنید.
برای استٿاده از روش دستی می بایستی در ابتدا برنامه OE را اجرا کنید. برای اجرای برنامه می تونید به منوی برنامه ها رجوع کنید.
پس از اجرای برنامه به منوی Tools برید و گزینه Accounts را انتخاب کنید تا وارد قسمت Internet Accounts بشید.
در قسمت راست صٿحه بر روی Add کلیک کنید و گزینه Mail را انتخاب کنید تا صٿحه Internet Connection Wizard در صٿحه به نمایش در بیاد.
در قسمت Display name نام مورد نظرتون را وارد کنید و بر روی گزینه Next کلیک کنید.
در قسمت Email address ایمیل خودتون را به صورت کامل و به شکل username@gmail.com وارد کنید و بر روی گزینه Next کلیک کنید.
در صٿحه بعد و در قسمت  Incoming mail (POP3, IMAP or HTTP) server آدرس ورودی ایمیل خود را به صورت pop.gmail.com وارد کنید، سپس در قسمت Outgoing mail (SMTP) server آدرس خروجی را به صورت smtp.gmail.com و بر روی گزینه Next کلیک کنید.
در مرحله بعد و در قسمت Account name نام کاربر ایمیل خود را  را که در قسمت قبل از @gmail.com قرار می گیرد را وارد  و در قسمت Password نیز کلمه عبور خود را وارد کنید و بر روی گزینه Finish کلیک کنید. حالا در لیست Internet Accounts، گزینه pop.gmail.com را انتخاب کنید و Properties را انتخاب کنید.
سپس به سربرگ Advanced برید و از قسمت Advanced چک باکس کنار گزینه  This server requires a secure connection (SSL) را علامت بزنید. در مرحله بعد، در قسمت Outgoing mail (SMTP) مقدار 465 را وارد کنید.
حالا گزینه This server requires a secure connection (SSL) در زیر قسمت Incoming mail (POP3) را نیز علامت زده و شماره پورت را در قسمت Incoming mail (POP3) به 995 تعییر دهید. حالا به سر برگ Servers برید و گزینه My server requires authentication را که در پایین صٿحه قرار دارد علامت بزنید و بر روی دکمه OK کلیک کنید.

:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در یکشنبه 24 اردیبهشت 1385 و ساعت 10:05 ق.ظ

:: ویرایش شده در سه شنبه 26 اردیبهشت 1385 و ساعت 07:05 ق.ظ

لینك ثابت   نظرات ( )

:: گزینه ها و تنظیمات بلاگ جت

گزینه ها و تنظیمات بلاگ جت

سلام
راستش تصمیم گرفتم که مقاله قبلی را کاملش کنم و یک سری مطالبب دیگه را را به اون اضافه کنم. من در مقاله قبلی در مورد روش نصب و تنظیم بلاگ جت براتون توضیح دادم اما در این آموزش می خوام نحوه استفاده از اون را برای ارسال و ویرایش یادداشت ها و مطالب آموزش بدم. پس برای شروع برنامه را اجرا کنید و سپس با انتخاب اکانت و وارد کردن نام کاربری و کلمه عبور بر روی دکمه Login کلیک کنید تا وارد برنامه بشید. شما در این قسمت می تونید متن مطلب و یاد داشت خودتون را بنویسید. و اما چگونگی استٿاده از منو ها، بگزارید تا گزینه های موجود درر هر یک از منو ها را برای شما معرٿی و توضیح مختصری در مورد هر یک بیان کنم.
ابتدا از منوی Blog شروع می کنم. اولین گزینه در منوی Blog گزینه New Post می باشد که با استٿاده از کلید های ترکیبی Ctrl + Alt نیز قابل دسترسی هستش، شما بوسیله این گزینه می تونید یک پست جدید ایجاد کنید. گزینه بعدی در منوی Blog گزینه Edit Last Post هستش که شما با کلیک بر روی اون می تونید آخرین پستی را که به وبلاگتون ارسال کردید را ویرایش کنید. اما گزینه سوم، گزینه سوم گزینه Get Recent Posts هستش که به شما این امکان را میده که از لیست نوشته های قبلیتون، مطلبی را انتخاب و وییرایش کنید. گزینه های بعدی عبارتند از Post As Draft و Post & Publish، گزینه اول نوشته را به صورت پیش نویس ارسال میکنه و گزینه دوم که با زدن کلیدهای ترکیبی Ctrl + Enter هم قابل ٿراخانی هستش، پس از ارسال، نوشته را پست و وبلاگ را بازسازی می کنه.
گزینه بعد در این منو گزینه Open هستش که به شما این امکان را میده که نوشته ای را که قبلا ذخیره کردید باز و ویرایش کنید. بعد از گزینه Open گزینه Save و Save As قرار داره، شما بوسیله این دوگزینه می تونید مطلبی را که در حال حاضر در حال ویرایش اون هستید را بر روی دیسک سختتون ذخیره کنید تا در ٿرصتی دیگه اون را ویرایش و ارسال کنید. در آخر این منو گزینه های، Print را برای چاپ متن جاری و Exit BlogJet را برای خروج از برنامه داریم.
اما منوی Edit، همونطور که از نام این منو مشخص هستش، در این منو گزینه هایی مربوط به ویرایش متن در اختیار شما قرار خواهد گرٿت. دو گزینه اول گزینه های Undo و Redo هستند که به ترتیب برای بازگشت از آخرین عمل و تکرار آخرین عملی که شما بر روی متن انجام داده اید مورد استٿاده قرار می گیرند. سه گزینه بعدی به ترتیب Cut و Copy و Paste هستند که گزینه های متداول ویرایش هستند و با آن ها آشنایی دارید. اما گزینه ششم در این من گزینه Paste Special هستش که به شما سه انتخاب برای بازنشانی متن میده که عبارتند از Normal که در صورت انتخاب آن متن شما به همان صورتی که هستش در برنامه بازنشانی می شود، Plain text که متن شما را به صورت متن ساده بدن تگ های HTML اضاٿی بازنشانی می کند و HTML Code که متن شما را همراه با تمام تگ های اون به صورت کد HTML بازنشانی می کند.
هشتمین گزینه در این منو که گزینه Find هستش امکان جستجوی متن را به شما می ده و گزینه نهم و آخرین گزینه این منو که Sellect All هستش تمام متن را برای شما انتخاب می کند.
منوی بعدی منوی Format هستش که شما می تونید با استٿده از گزینه های این منو به متن خودتون ٿرم و استایل مناسب بدید. اولین گزینه در این منو گزینه Font هستش که بوسیله اون می تونید ٿونت و قلم نوشتتون را مشخص یا تغییر بدید. دو گزینه بعدی امکان ایجاد لیست را برای شما ٿراهم می کنند، گزینه اول Numbering هستش که با استٿاده از کلید های ترکیبی Shift + Ctrl + L هم قابل دسترسی هستش و یک لیست شماره دار برای شما ایحاد می کند. گزینه بعدی گزینه Bullet Style هستش که این گزینه با استٿاده از کلید های ترکیبی Shift + Ctrl + L نیز قابل ٿراخوانی هستش و یک لیست ساده برای شما ایجاد می کند. دو گزینه بعدی در این منو گزینه های Indent و Outdent هستند که به ترتیب برای ایجاد ٿرو رٿتگی و برامدگی در متن به کار می روند که البته در صورتی که متن شما ٿارسی باشه این دو گزینه هر یک به صورت برعکس عمل می کنند. سه گزینه بعدی Align Left و Center و Align Right هستند که محل متن را در صٿحه به ترتیب در چپ، در وسط و در راست صٿحه مشخص می کنند. گزینه بعدی در این منو و مهمترین گزینه گزینه Extended Entry هستش که متن شما را به دو قسمت متن اصلی و ادامه متن تقسیم می کند. در صورتی که بر روی ااین گزینه کلیک کنید، خطی بر روی صٿحه به نمایش در میاد، هر چیز قبل از این متن به عنوان متن اصلی و هر چیز بعد از این خط قرار بگیرد به عنوان دنباله متن محصوب خواهد شد. دو گزینه بعدی گزینه بعدی گزینه های Insert Hyperlink و Insert Image هستند که به ترتیب برای قراردادن لینک و تصویر در صٿحه به کار می روند.
منوی بعدی منوی Tools هستش که یک سری ابزار و امکانات در اختیار شما قرار می دهد. اولین گزینه این منو گزینه View Blog Page هستش که صٿحه اول وبلاگ شما را در مرورگرتون باز می کنه در ضمن با استٿده ار کلید F3 هم می تونید این کار را بکنید.
گزینه بعدی گزینه Attach File هستش که با استٿاده از اون می تونید در هنگام ارسال یاداشتتون ٿایل های مورد نظرتون را هم به سرور ارسال کنید. گزینه بعدی گزینه Attach Voice هستش که بوسیله اون می تونید صدای خودتون را ضبظ و به سرور و وبلاگتون ارسال کنید. گزینه بعدی گزینه Check Spelling هستش که برای یاٿتن و تصحیح متون انگلیسی بکار می رود. گزینه بعدی گزینه Statistics هستش که اطلاعاتی مربوط به متن موجود از قبیل تعداد کلمات و پاراگراٿ ها را به شما نشون میده. با استٿاده از دو گزینه بعد، به ترتیب می تونید برنامه و اشتراک های موجود در برنامه را ویرایش کنید. آخرین منو هم منوی Help هستش که در بوسیله اون می تونید به اطلاعات و راهنمایی های و صٿحه اول سایت برنامه دسترسی پیدا کنید.
:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در یکشنبه 24 اردیبهشت 1385 و ساعت 10:05 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: ساخت سایت

با Word هم می توانید سایت بسازید

اگر می خواهید با ساختن یك سایت ، كالا و خدمات خود را به همه ی دنیا معرفی كنید و یا یك صفحه ی شخصی ( Home page ) برای معرفی خود و تخصص هایتان داشته باشید , یا حتی اگر دوست دارید یك سایت خانوادگی بسازید و عكسها و مشخصات خانواده تان را در آن قرار دهید و یا ... نیازی به دانستن زبانهای برنامه نویسی ، اصول طراحی وب Front Page html و یا هیچ تخصص دیگری نیست . كافی است كمی با نرم افزار Word مایكرو سافت آشنا باشید . در این مقاله ی كوتاه می خواهیم به كمك محیط ساده و دوست داشتنی Word در عرض چند ساعت یك سایت بسازیم . همه ی مراحل را می توانید در نگارش های مختلف Word را انجام دهید ؛ حتی در Word 97 . البته بهتر است حداقل از ورژن 2002  استفاده كنید

خوب حالا دست به كار شوید . ابتدا یك صفحه ی جدید باز كنید و از منوی Fileگزینه ی Save as HTML یا Save sa web pages را برگزینید و به صورت یك فایل با پسوند htm در مسیر دلخواه ذخیره كنید . بهتر است نام آن را indexhtm انتخاب كنید چرا كه در آینده ای نزدیك این فایل ، صفحه ی اصلی سایت شما خواهد شد اگر دوست داشته باشید می توانید برای صفحه خود یك رنگ زمینه ( Background ) برگزینید . توجه كنید انتخاب رنگ زمینه باید دقت كافی صورت گیرد ، تا از خوانایی مطالب صفحه كاسته نشود معمولاً رنگهای كمرنگ و ملایم و مناسب ترند . برای این كار از منوی Format گزینه ی Background را انتخاب كنید و رنگ مورد علاقه ی خود را برگزینید از قسمت Fill Effects هم می توانید افكتهای مختلفی به آن بدهید در این قسمت می توانید با انتخاب پوشه Picture نیز یك تصویر را برای پیش زمینه ی سایت خود قرار دهید . تایپ كنید ؛ مثل یك صفحه ی معمولی Word می توانید از فونتهای مختل ، بولت ( Bullet ) جدول ، تصویر نمودار و استفاده كنید . برای افزودن تصویر می توانید از آیكن موجود در نوار ابزار ( toolbar ) یا از گزینه ی Picture موجود در Insert استفاده كنید . Word تصاویر جالب و جذابی دارد كه Clip Art نامیده می شود . برای استفاده از آنها می توانید از منوی باز شده، Clip Art را برگزینید . اگر قصد دارید از تصاویر دلخواه خودتان استفاده كنید ، گزینه ی دوم راكه From file است . انتخاب كنید . پس از مشخص كردن مسیر و نام فایل . تصویر مربوطه در صفحه ظاهر می شود . نگران سایز تصاویر Clip Artها نباشید . با یك كلیك روی آنها می توانید به كمك ماوس از گوشههای تصاویر آنها را تغییر سایز دهید فراموش نكنید در حین انجام مراحل مختلف كار ، هر از گاهی صفحه ی خود را Save كنید . یكی از اجزای مهم یك صفحه ی وب پیوند با لینك ( Hyper link ) است لینك قسمت ی از صفحه است كه اگر روی آن كلیك كنید . شما را به یك سایت دیگر صفحه ی دیگری از همان سایت ، یا قسمت دیگری از همان صفحه می برد . وقتی ماوس را روی یك لینك قرار می دهید . حالت ماوس از حالت فلش ، به صورت یك دست تغییر می یابد . لینك می تواند یك یا چند كلمه ، یك تصویر و یا حتی قسمتی از یك تصویر باشد با استفاده از لینكها ، بین صفحات مختلف سایت حركت می كنید . اگر سایت شما بیش از یك صفحه داشته باشد ، نیاز دارید در قسمتی از صفحه ی اول یك سری لینك برای رفتن به صفحات دیگر قرار دهید .

صفحه ی دوم سایت را به همان روش صفحه نخست ایجاد كنید و آن را با نام مناسبی در همان مسیر قبلای ذخیره كنید . مجدداً به صفحه ی index . htm برگردید . كلمات یا تصویری كه می خواهید به صفحه ی دوم لینك شود مارك یا Select كنید ماوس را روی آن قرار دهید . كلیك سمت راست كنید و از منوی باز شده گزینه ی Hyperlink را انتخاب كنید ( می توانید از آیكن link – Hyper در نوار ابزار و یا از گزینه ی Hyperlink در منوی Insert نیز برای این كار استفاده كنید . ) حال مسیر و نام صفحه ی دوم را انتخاب كنید و OK را بزنید . با این كار اگر روی صفحه ی لینك شده از صفحه index كلیك كنید به صفحه دوم خواهید رفت اگر اهل گشت و گذار در اینترنت باشید . حتماً دیده اید كه وقتی به صفحات داخلی یك سایت مراجعه می كنید ، معمولاً راه بازگشت برای شما پیش بینی می شود تا در سایت گم نشوید بهتر است شما هم در همه صفحات داخلی سایت خود ، یك لینك « صفحه ی اصلی » یا ( home ) داشته باشید در این مثال هم در صفحه ی دوم یك لینك قرار دارد و آن را به Index . htm لینك كنید . مراحل فوق را برای صفحات دیگر سایت خود نیز انجام دهید . تمام شد به همین راحتی شما به كمك Word  یك سایت ساده ساختید .

حال باید سایت خود را بر روی یك میزبان وب ( WebHost  ) قرار دهید .

در اینترنت میزبانان رایگان و غیر رایگان بیشماری وجود دارد

www.netfirms.com , www.8m.com , www.tripod.com  نمونه هایی از میزبانان رایگان وب هستند . داشتن یك سایت در اینترنت ، نیاز به تخصص چندانی ندارد . فقط كمی همت می خواهد همین امروز دست به كار شوید و برای خود یك سایت اینترنتی جذاب ایجاد كنید و نشانی آنرا به دوستان و آشنایان خود بدهید

:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در شنبه 12 فروردین 1385 و ساعت 06:04 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: اموزش ساخت وبلاگ

پیش درآمد:

می دانم كه برای نوشتن راهنمای ساخت وبلاگ خیلی دیر است. می دانم که تا حالا ??درصد کامپیوتر دار های فارسی زبان با وبلاگ آشنا شده اند. میدانم که کار با پرشین بلاگ خیلی آسان است و احتیاج به راهنما ندارد. یا مثلا بی کلاسی است. کسی به سن و سال من الان باید راهنمای مووبل تایپ و php بنویسد.(این هام حتما روی چشم توضیح میدم) ولی با همه این ها میخواهم یك راهنمای كامل برای ساخت وبلاگ بنویسم و وجدان خودم را راحت كنم. حالا اگر این راهنما فقط برای ?? نفر هم مفید باشد برای من كافی است . از دوستان حرفه ای هم خواهشمندم كه این چند یادداشت را نادیده بگیرند. سعی میكنم این مقاله را در چند یادداشت تمام كنم و بعد همه آن را بصورت ebook درآورم و برای دانلود بگذارم.

مقدمه:

یكی از پدیده های جدید و تاثیر گذار در حیطه اینترنت، وبلاگ می باشد. در سالهای اخیر این پدیده انقلابی در اینترنت و فرهنگ استفاده از آن به وجود آورده است. دلیل این امر قابلیت هائی است كه در وبلاگ ها نهفته است.مهمترین قابلیت كه تفاوت عمده وبلاگ و سایت نیز به حساب می آید این است كه ایجاد یك وبلاگ احتیاج به تخصص و دانش خاصی ندارد و همین امر باعث شده است كه افراد زیادی به وبلاگ نویسی روی بیاورند. در میان این افراد می توان طیف بسیار گسترده ای از افراد را مشاهده كرد. از پزشك و پرستار گرفته تا روزنامه نگار و دانشجو. تفاوت دیگر، رایگان بودن ایجاد و استفاده از وبلاگ هاست كه این تفاوت نیز نقش بسیار مهمی در استقبال افراد و بخصوص جوانان از این پدیده دارد. همین استقبال گسترده باعث شده اطلاعات و مطالب بسیار مفیدی از این رهگذر به عرصه اینترنت افزوده شود. اطلاعاتی كه ما تا پیش از این به علت نا آشنائی این اقشار با طراحی صفحات وب، از آنها محروم بوده ایم. این پدیده بخصوص در ایران با استقبال گسترده تری مواجه شده است. بطوری كه مطالب فارسی كه در سال 1381 به اینترنت افزوده شده از مجموع تمام مطالبی كه تا قبل از آن به زبان فارسی در اینترنت موجود بوده بیشتر است ( این را نمی دانم كجا خوانده ام). یك تفاوت دیگر بین وبلاگ و سایت های معمولی، پویا بودن وبلاگ ها است. اكثر سایت ها ماهیتی ایستا و ساكن دارند و معمولا به سرعت تغیر نمی كنند یا اگر تغیر كنند، بخش كوچكی از آنها تغیر می كند ( به استثنای سایتهای خبری و برخی سایتهای دیگر). ولی اگر پس از ده روز به یك وبلاگ فعال مراجعه كنید، ممكن است اثری از نوشته های قبلی نبینید زیرا وبلاگ ها ماهیتی پویا و روز آمد شونده دارند و به تبع همین ماهیت، بازدید كنندگان وبلاگ ها هم بسیار بیشتر و در فواصل زمانی كمتر به وبلاگ ها سر می زنند ( من بعضی از وبلاگ ها را هر روز می خوانم). در هر حال رشد این پدیده بخصوص در ایران نشانه ای میمون از یك رویكرد مثبت به علم و دانش و به اشتراك گذاشتن آن با دیگران است . من این رشد را به فال نیك گرفته و می كوشم سهمی ( هرچند اندك و دیر هنگام) در اوج گیری این پدیده داشته باشم.من در این نوشته قصد دارم روش ایجاد، ارسال مطالب و همه كار هائی كه دانستن آنها برای داشتن یك وبلاگ، لازم و مفید است را شرح دهم.

وبلاگ چیست؟

وبلاگ پدیده ای نوپا در عرصه اینتر نت است و بیش از چند سال از پیدایش آن نمی گذرد. وبلاگ (Weblog) -كه به آن بلاگ( Blog )نیز اطلاق می شود- تركیبی است از دو كلمه webبه معنای شبكه جهانی و log (به معنای گزارش روزانه یا روز نوشت) و به یاد داشتهائی گفته می شود كه توسط یك یا چند نفر بصورت روزانه، هفتگی یا گاه به گاه نوشته شده و در عرصه اینترنت قرار می گیرد. چند معنی فارسی نیز برای آن ابداع شده است. مثل تار نگار یا تار نگاشت كه كمتر مورد استفاده قرار می گیرند. هر فردی كه به اینترنت دسترسی داشته باشد و مطلبی برای نوشتن داشته باشد می تواند بطور رایگان (یا در صورت تمایل با صرف هزینه)، صاحب یك وبلاگ شود. مطالبی كه در وبلاگ نوشته می شوند ممكن است خاطرات شخصی ، خبر ، مقالات علمی و هرگونه مطلب قابل نگارشی باشند. علاوه برا ین نظرات خوانندگان وبلاگ ها نیز جزو مطالب وبلاگ محسوب می شود.

چگونه یك وبلاگ بسازیم

روش های متعددی برای ساخت وبلاگ وجود دارد. ما میتوانیم برای ایجاد وبلاگ از خدمات مجانی سایت های سرویس دهنده وبلاگ استفاده كنیم و یا فضا و دامین برای خود خریداری كرده و این كار را روی سایت اختصاصی خود انجام دهیم. ابتدا از سرویس های رایگان شروع می كنیم. معروفترین این سرویسها بلاگر (http://www.blogger.com ) و پرشین بلاگ (http://www.persianblog.com ) می باشند. البته سرویسهای مجانی دیگری نیز در اینترنت وجود دارد. مثل http://www.blogsky.com http://www.blogsky.com . http://www.persianlog.com . ولی دو سرویس فوق الذكر از بقیه آسان تر و پر طرفدار تر هستند. ابتدا سرویس سایت blogger را بررسی می كنیم. این سایت سرویس وبلاگ را به دو صورت در اختیار ما قرار می دهد. سرویس مجانی ( كه در این حالت تبلیغات سایت در بالای وبلاگ ما نمایش داده می شود)، و سرویس پولی یا blogger pro كه در این سرویس تبلیغی نمایش داده نمی شود و امكاناتی بیش از سرویس مجانی دارد. برای ثبت نام و استفاده از blogger قبلا راهنما هائی نوشته شده كه ما یكی از مفید ترین آنها یعنی راهنمای ساخت وبلاگ حسین درخشان را اینجا عینا نقل می كنیم:

اضافه کردن زبان فارسی به ویندوز XP/2000:
(اگر آن را دارید این مرحله را رد کنید)
- به اینجا بروید: Start>Settings>Control Panel>Regional Options
- در فهرست پایین، Arabic را تیک بزنید.
- در لیست بالا (Your Locale) زبان Farsi را پیدا کنید و آنرا انتخاب کنید.
- چیزهایی را که ویندوز لازم دارد در اختیارش بگذارید. (سی دی ویندوز)
گوشه پایین سمت راست صفحه، یک مربع با حرف EN میبینید. از این به بعد در هر نرم افزار یا Application در حال اجرا، اگر روی آن مربع کلیک کنید میتوانید FA یا زبان فارسی را انتخاب کنید و به فارسی بنویسید.

اضافه کردن زبان فارسی به ویندوز ME/98/95:
(اگر آن را دارید این مرحله را رد کنید):
- نرم‌افزار فارسی‌ساز را از اینجا بگیرید و نصب کنید:
http://groups.yahoo.com/group/farsiblogging/files/FarsiLang.exe
-  کامپیوترتان را Restart کنید.
- حالا گوشه‌ پایینِ سمت راست صفحه، یک مربع با حروف EN می‌بینید.
از این به بعد در هر نرم افزار یا Application در حال اجرا، روی آن مربع کلید کلید کنید میتوانید FA یا زبان فارسی را انتخاب کنید و به فارسی بنویسید

ثبت نام در Blogger.com:
-
بوسیله مرورگر یا Browser این نشانی را وارد کنید: http://www.blogger.com/
-
در قسمت  Sign Up یک شناسه و رمز عبور برای خودتان تعیین کنید و کلید Sign Up را بزنید
- مشخصات درخواست شده را وارد کنید
-  اگر همه چیز درست انجام شده باشد، برمیگردید به صفحه اول بلاگر با این تفاوت که سمت راست صفحه در قسمت آبی رنگ، عبارت "Your Blog" را میبینید که در آن دو گزینه هست. یکی برای ساختن بلاگ جدید یا Create a New blog و دیگری برای خارج شدن یا Sign Out
- Create a New Blog
را انتخاب کنید

ساختن یک بلاگ‌ خام:
-  ساختن هر وبلاگ خام، چهار قدم دارد. اول باید عنوان و توضیح مربوطه را به زبان انگلیسی وارد کنید و مشخص کنید که آیا میخواهید وبلاگتان در فهرست عمومی بلاگر قرار گیرید یا نه. Next را بزنید. (همه این مشخصات را بعداً میتوانید تغییر دهید. نگران نباشید)
-  در قدم دوم باید محل قرار گرفتن بلاگ را مشخص کنید. بهتر است برای شروع، گزینه اول یعنی Host is at Blogspot را برگزینید که بطور رایگان بلاگ شما را سایت BlogSpot قرار میدهد. ولی اگر میخواهید در جای دیگری صفحاتتان را قرار دهید باید گزینه دوم یعنی FTP it to your own server را انتخاب کنید که این راهنما فعلاً به این حالت نمیپردازد. Next را بزنید
-  در قدم سوم باید نشانی یا URL بلاگتان را در سایت BlogSpot مشخص کنید که میتواند هر عبارت قبلاً انتخاب نشده ای باشد. بعد باید مربع کوچک مقابل عبارت I Agree را تیک بزنید. Next را بزنید
- در قدم چهارم یا آخر، باید قالب کلی یا Template بلاگتان را برگزینید( نکته مهم: فقط دقت داشته باشید که هیچ کدام از Template های موجود در این صفحه، قابلیت فارسی نوشتن ندارد و بهرحال در مراحل بعدی بایداز Templateهای مخصوص زبان فارسی استفاده کنید. پس در این مرحله فرقی ندارد که چه Templateی را انتخاب میکنید) Next را بزنید
- حالا باید چند ثانیه صبر کنید تا بلاگ شما ساخته شود. سپس بطور اتوماتیک وارد صفحه اصلی بلاگتان میشوید که البته هنوز فارسی نشده است و اصطلاحاً هنوز خام است

فارسی کردن یک بلاگ خام:
- در بالای صفحه، پایین Address bar مرورگرتان، چند کلید میبینید. یکی از آنها Template نام دارد. روی آن کلیک کنید
- همه محتویات پنجره داخلی صفحه را انتخاب کرده و پاک (Delete) کنید. ولی صفحه را نبندید
- از میان << قالبهای پیش ساخته فارسی>> که در سمت چپ صفحه واقع شده، یک قالب را به دلخواه انتخاب کرده و روی <<صفحه اصلی>> مربوط به آن قالب، Right-Click کنید. بعد از میان گزینه های منوی باز شده Save target as را بزنید و فایل مذکور را در یکجا ذخیره کنید. بعداً آنرا باز کنید و همه محتویاتش را انتخاب و در حافظه کپی کنید. ( برای اینکار کافیست Ctrl را نگه داشته و در همان حال کلید C را فشار دهید)
- دوباره به صفحه Template باز گردید و محتویات حافظه کامپیوتر را (که در واقع محتویات همان فایل تازه دریافت شده باید باشد) در این پنجره منتقل یا اصطلاحاً Paste کنید. (برای این کار کافیست که کلید Ctrl و V را بفشارید)
- اگر متن جدید در پنجره مذکور بدون مشکلی وارد شده است، کلید Save Changes را بزنید.(وگرنه سه قدم آخیر را دوباره با دقت تکرار کنید)
- حالا از بین کلیدهای بالای صفحه Archive را انتخاب کنید
- در قسمت بالای سمت راست صفحه جدیدی که باز میشود، روی Archive Template کلیک کنید
- حالا دوباره از میان <<قالبهای پیش ساخته فارسی>> که در سمت چپ همین صفحه واقع شده، روی <<صفحه آرشیو>> همان قالبی که انتخاب کرده اید Right-Click کنید. از میان گزینه های موجود در منوی باز شده، Save Target as را بزنید و فایل را پس از دریافت در یکجا ذخیره کنید. بعد آنرا بازکنید و همه محتویاتش را انتخاب کرده و در حافظه کپی (Copy) کنید.(برای اینکار کافیست کلید Ctrl را نگه دارید و در همان حال کلید C را فشار دهید)
-  دوباره به صفحه Archive Template بازگردید و محتویات حافظه کامپیوتر را (که محتویات همان فایل تازه دریافت شده باید باشد) در پنجره خالی بالای صفحه منتقل یا اصطلاحاً Paste کنید(برای این کار کافیست کلید Ctrl را بگیرید و V را بفشارید)
- اگر متن جدید در پنجره مذکور بدون مشکلی وارد شده است، کلید Save Changes را بزنید(وگرنه سه قدم اخیر را دوباره با دقت تکرار کنید)
- حالا دوباره وارد صفحه اصلی بلاگتان میشوید که در واقع صفحه POST یا نوشته هایتان است

آماده کردن صفحه «نوشتن» یا Post برای مطالب فارسی
- صفحه Post یا همان صفحه اصلی، با یک نوار افقی سیاه رنگ به دو قسمت بالا و پایین تقسیم شده است. در بخش سفید رنگ صفحه پایین، Right-Click کنید. از منویی که باز میشود، روی Encoding بروید تا باز شود. حالا ابتدا Auto-Select را اگر فعال است غیر فعال کنید (یعنی با کلیک کردن روی آن علامت تیک را از کنارش بردارید) بعد از بین فهرست زبانهای محتلف، Unicode UTF-8 را برگزینید. (اگر آنرا در لیست نمیبینید More را بزنید تا فهرست کامل آشکار شود)
- دقیقاً همین کار را دوباره در نوار خاکستری رنگ بالای صفحه انجام دهید. (فقط و فقط این کار را باید در همان قسمت انجام دهید. در بخش سفید رنگ، امکان آن نیست)

نوشتن مطلب فارسی:
- دوباره در بخش خاکستری بالای صفحه، Right-Click کنید و در پایین منوی Encoding گزینه Right-to-Left Document را انتخاب کنید
- حالا در بخش سفید بالای صفحه شروع به نوشتن کنید (نکته مهم: اگر با ویندوز 2000 کار میکنید، به دلیل اشکالی که در حرف ی هست، باید همیشه بجای فشار دادن کلید D که برای زدن ی استفاده میشود، از Shift-X استفاده کنید)
- اگر میخواهید بخشی از متن نوشته هایتان را بایک Hyperlink به یک صفحه دیگر ارجاع دهید، ابتدا آن بخش از متن را با استفاده از ماوس یا کلید Shift انتخاب یا به اصطلاح Select کنید. بعد کلیدی که شکل یک کرده زمین و یک گیره کاغذ را دارد بزنید. بعد در پنجره کوچکی که باز میشود، آدرس صفحه مورد نظرتان را وارد کنید و OK را بزنید
- پس از اینکه نوشتن مطالبتان پایان یافت کلید Post & Publish را بزنید تا هم متنتان به بانک اطلاعاتی اضافه شود و هم صفحه اینترنتی بلاگتان با متن جدیدی که نوشته اید اصطلاحاً به روز یا Update شود
- پس از هر بار زدن Post مطلب نوشه شده در قسمت پایین صفحه دیده میشود و امکان تغییر آن هم با زدن Edit وجود دارد
- برای دیدن صفحه ساخته شده و تست کردن آن، کافیست که روی View Web Page در قسمت سمت چپ نوار سیاه رنگ وسط صفحه کلیک کنید
- پس از پایان کار، حتماً کلید Sign Out را در بالای صفحه در سمت راست را فشار دهید.

استفاده از پرشین بلاگ به علت داشتن رابط کاربر (Interface) فارسی و تاریخ شمسی و برخی امکانات دیگر، آسان تر است. در اینجا روش استفاده از خدمات پرشین بلاگ را بررسی می كنیم.
ثبت نام در پرشین بلاگ:
ثبت وبلاگ در سایت پرشین بلاگ بسیار ساده است. ابتدا به آدرس http://www.persianblog.com/ بروید. سپس در منوی اصلی(سمت راست) روی لینك عضویت در سایت كلیك كنید. در صفحه عضویت باید فرم ثبت نام را پر كنید.

برای تكمیل فرم ثبت نام به این نكات توجه داشته باشید:

- برای انتخاب زبان فارسی و انگلیسی میتوانید از دکمه های Shift و Alt استفاده کنید
- توجه كنید كه فیلد های ستاره دار حتما باید پر شوند.
- در بخش شناسه كاربری دقت كنید كه این شناسه حتما باید به زبان انگلیسی باشد. در ضمن شناسه ای كه اینجا انتخاب می كنید بخشی از آدرس وبلاگتان خواهد بود .یعنی اگر شما در این بخش عبارت ehsan را تایپ کنید، آدرس وبلاگ شما به این صورت خواهد بود: http://ehsan.persianblog.com/
- در شناسه كاربری میتوانید از حروف و اعداد اانگلیسی استفاده كنید.
-  كلمه عبور یا پاسورد به حروف كوچك و بزرگ حساس است.
- حتما عدد سن خود را به انگلیسی وارد كنید وگرنه با پیغام خطا مواجه می شوید
- شناسه و كلمه عبور به پست الكترونیكی شما ارسال می شوند. پس حتما یك آدرس معتبروارد كنید.

درپایان موافقتنامه را خوانده، عبارت بلی را انتخاب كرده و دكمه (فرم بالا مورد تائید است) كلیك كنید. اگر همه چیز درست باشد و اگر شناسه كاربری قبلا توسط شخص دیگری ثبت نشده باشد، شما به صفحه خوشامد گوئی منتقل می شوید. (در غیر این صورت باید مراحل قبل را مجددا تكرار كنید.)

نوشتن یادداشت در وبلاگ:

در صفحه خوشامد گوئی ، با كلیك روی دكمه ورود به سایت، به صفحه Sign in منتقل میشوید و با وارد كردن شناسه و كلمه عبور میتوانید وارد صفحه مدیریت یادداشتها و پیام ها شوید. (در دفعات بعد، در همان صفحه اصلی پرشین بلاگ نیز میتوانید شناسه و كلمه عبور را وارد كنید)
این صفحه اصلی كار شماست. امكانات این صفحه، بسیار شبیه به برنامه Word میباشد. در بخش عنوان، عنوان یادداشت و در كادر اصلی نیز متن یادداشت خود را بنویسید. سپس دكمه ( فرستادن یادداشت و بازسازی وبلاگ) را كلیك كنید. اكنون شما اولین یادداشت خود را درشبكه جهانی اینترنت قرار داده اید. برای دید وبلاگ خود روی لینك (وبلاگ شما) در سمت راست صفحه كلیك كنید.
در ویرایشگر جدید پرشین بلاگ امكانات زیادی گنجانده شده كه ما مهم ترین آنها را بررسی می كنیم.

ایجاد لینك:

برای اینكه بخشی از نوشته را به صفحه دیگری در اینترنت لینك كنید به این صورت عمل كنید: متن مورد نظر را انتخاب كنید، دکمه insert or edit hyperlink را در بالای صفحه کلیک کنید. در بخش آدرس ، آدرس كامل صفحه مورد نظر را وارد كنید.( دقت كنید كه عبارت http:// از قبل در این كادر وجود دارد. مراقب باشید آن را دوباره تكرار نكنید). در كادر پنجره اگر عبارت (نمایش در یك پنجره جدید) را انتخاب كنید، صفحه مورد نظر در یك پنجره جدید باز می شود. دكمه قبول را كلیك كنید. برای حذف لینك هم آن بخش را انتخاب كنید و دکمه Remove hyperlink (اولین دکمه سمت راست) را کلیک کنید.

افزودن صورتك

برای افزودن صورتك، روی مكان مورد نظر كلیك كنید و بعد دکمه insert smily را کلیک کنید. اینجا میتوانید صورتک دلخواهتان را انتخاب کنید. حذف صورتک ها هم با دکمه Delete انجام میشود.

انتخاب قالب:
 شما می توانید به سادگی یك قالب جدید برای وبلاگتان انتخاب كنید. برای این كار روی لینك انتخاب قالب در سمت راست صفحه كلیك كنید. در صفحه انتخاب قالب، چندین قالب آماده وجود دارد كه میتوانید با كلیك روی دكمه انتخاب، قالب مورد نظرتان را انتخاب كنید. ( توجه داشته باشید كه اگر در قالب قبلی تغیری داده باشید، با انتخاب قالب جدید، آن تغیرات از بین می روند) .

مشخصات شخصی:

با كلیك روی دكمه مشخصات شخصی ، به صفحه ای می روید كه در آن می توانید بعضی از مشخصاتی را كه هنگام ثبت نام وارد كرده اید تغیر دهید.مشخصاتی از قبیل: نام و نام خانوادگی ، جنسیت ، سن و غیره

تنظیمات وبلاگ:

در این صفحه نیز می توانید بعضی دیگر از مشخصات را تغیر دهید. مثل كلمه عبور و عنوان وبلاگ.

ثبت در فهرست كاربران:

این قسمت برای وبلاگ ها اهمیت زیادی دارد. زیرا پس از ثبت، وبلاگ شما در فهرست وبلاگ های پرشین بلاگ نمایش داده می شود و تعداد زیادی به بازدید كنندگان آن افزوده می شود. در بخش موضوع، زمینه فعالیت وبلاگ را مشخص كنید و در بخش توضیحات، شرح كوتاهی راجع به وبلاگ خود بنویسید. ( این شرح در فهرست كاربران جلوی نام وبلاگ دیده می شود. سعی كنید شرحی كوتاه و گویا بنویسید. حتما به زبان فارسی بنویسید)

افزودن عكس به یادداشت:
به علت این كه عكس ها فضای زیادی روی اینترنت اشغال می كنند، پرشین بلاگ و بقیه خدمات دهنده های وبلاگ به شما اجازه نمی دهند كه روی فضای وبلاگ خود عكس ارسال كنید. عكس هائی كه میخواهید به یادداشت هایتان اضافه كنید، یا روی اینترنت هستند و یا روی كامپیوتر شخصی شما. اگر عكس مورد نظر روی یك سایت اینترنتی باشد، كافی است روی آن راست  کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید. اکنون تمام عبارتی را که مقابل عنوان Address قرار دارد با ماوس به دقت انتخاب كنید و آن را كپی كنید. حالا به صفحه یادداشتها بروید. در مكان مناسب كلیك كنید . سپس روی گزینه Insert Image کلیک کنید و آدرس کپی شده را در کادر (آدرس تصویر) Paste کنید.  سپس دكمه قبول را كلیك كنید. با این كار عكس مورد نظر به یادداشتتان افزوده می شود. (برای فایلهای Animated gif نیز میتوانید همین كار را انجام دهید). اما اگر عكس روی كامپیوترتان باشد. كار كمی مشكل تر می شود. در این حالت ابتدا باید عكس را روی اینترنت بفرستید یا اصطلاحاً Upload کنید.  پس از آن بقیه كار به همین صورت انجام می شود. ارسال عكس روی اینترنت را در ادامه بررسی می كنیم.

ارسال عكس به اینترنت:

برای اینكه عكسهای خود را روی اینترنت بصورت آنلاین در اختیار داشته باشید. ابتدا باید فضائی روی اینترنت داشته باشید تا بتوانید عكسهای خودتان را روی آن فضا قرار دهید. در اینترنت سایت های زیادی هستند كه فضای رایگان در اختیار شما قرار می دهند. شما میتوانید عكسهای خود را روی این فضای رایگان قرار داده و سپس به روشی كه گفته شد ، عكس را در وبلاگ خود قرار دهید. تعدادی از این سایتها را اینجا معرفی می كنم:



http://www.villagephotos.com/
http://www.geocities.com/
http://www.sharemation.com/
http://www.netfirms.com/
http://www.50megs.com/
http://www.8m.com/
http://www.20m.com/
http://www.f2s.com/
http://www.20fr.com/



تعداد این سایتها بسیار زیاد است. البته بعضی از سایت ها ی رایگان، اجازه نمیدهند عكسی را كه آنجا فرستاده اید، در وبلاگتان قرار دهید. در این میان سایتی كه فقط اختصاص به عكس دارد و كارائی بیشتری نیز نسبت به بقیه دارد، سایت http://www.villagephotos.com/ است. من در ادامه روش کار این سایت را توضیح میدهم.
ابتدا به آدرس http://www.villagephotos.com/ بروید. برای ثبت نام در سایت لینک Signup for free را کلیک کنید. دراین صفحه یك نام و یك پاسورد برای خود انتخاب كنید و ای میل خودتان را هم وارد كنید و سپس دکمه Signup now را کلیک کنید.  نام
و پسورد شما به ای میلتان ارسال می شود. اكنون هربار كه به این سایت بروید، با وارد كردن نام و پسورد میتوانید وارد فضای اختصاصی خود شوید.اكنون روی لینک Photos در پائین صفحه كلیك كنید. اگر قبلا عكسی ارسال كرده باشید، اینجا میتوانید آن را ببینید. برای ارسال عكس روی لینک Upload new images کلیک کنید. در این صفحه شما میتوانید هربار دو عكس روی ارسال كنید. برای ارسال عكس روی دکمه Browse کلیک کرده، عكس مورد نظرتان را از روی هارد انتخاب كنید و open را كلیك كنید. سپس دكمه uploadرا كلیك كنید. كار تمام است. حالا با كلیك روی لینك continue به صفحه عكسها برگردید. با كلیك روی لینك Copy URL to Clipboard در زیر هر عكس، آدرس عكس را در حافظه كپی كنید. حالا به صفحه یادداشتها بروید. در مكان مناسب كلیك كنید . سپس روی گزینه insert image كلیك كنید و آدرس كپی شده را در كادر (آدرس تصویر) paste كنید. سپس دكمه قبول را كلیك كنید. با این كار عكس مورد نظر به یادداشتتان افزوده می شود.


برای ایجاد هر تغیری در شكل ظاهری وبلاگتان باید قالب آن را تغیر دهید. ممكن است هیچ كدام از قالب های آماده موجود نظر شما را جلب نكند، یا این كه بخواهید لینك سایت ها و وبلاگ های دیگر را به وبلاگتان اضافه كنید و یا تغیرات دیگری در آن بدهید. برای انجام این كار ها باید قالب وبلاگتان را تغیر دهید. برای ایجاد تغیرات در وبلاگ باید كمی با زبان html آشنا باشید. ولی اگر html بلد نیستید هم نگران نباشید. برنامه Microsoft FrontPage به سادگی مشكلات شما را حل می كند. برای ایجاد تغیرات ابتدا به بخش ویرایش قالب بروید. اینجا می توانید كدهای html قالب وبلاگ خود را ببینید. همه كدها را به كمك ماوس یا با زدن دكمه های ctrl+A انتخاب كنید و در حافظه موقت كپی كنید. سپس در فرانت پیج یك صفحه جدید باز كنید (ctrl+N) . با كلیك روی گزینه html در پائین صفحه به حالت html بروید. اینجا تمام كد های موجود را پاك كنید و كدهائی را كه كپی كرده بودید اینجاpaste كنید. اكنون به حالت نرمال برگردید. اگر این مراحل را درست انجام داده باشید، اینجا می توانید قالب وبلاگ خود را مشاهده كنید. مزیت فرانت پیج نسبت به html این است كه میتوانید مشخص كنید كه لینك یا تصویر مورد نظر شما دقیقا در چه مكانی ظاهر شود. همچنین می توانید بلافاصله به حالت preview رفته و تغیرات ایجاد شده را ببینید. پی از انجام تغیرات ، به حالت html بروید. همه كد ها را كپی كنید . به بخش ویرایش قالب وبلاگتان بروید. كدهای قبلی را پاك كرده و كد های جدید را جایگزین آنها كنید. دكمه ثبت را كلیك كنید و در كادر هشدار، ok را كلیك كنید. در پایان دكمه بازسازی وبلاگ را كلیك كنید. با این روش شما می توانید قالب وبلاگ خود را تغییر دهید. اما ببینیم چگونه می توان هر یك از این تغیرات را ایجاد كرد.

افزودن موزیك به وبلاگ:

ما دو نوع موزیك می توانیم در وبلاگمان قرار دهیم. یكی موزیكی كه موزیك زمینه خوانده می شود و به محض لود شدن وبلاگ پخش می شود و نوع دیگر موزیكی است كه بصورت plugin در وبلاگ قرار می گیرد. برای هر دو نوع، یا آن موزیك روی یكی از سایت ها وجود دارد و یا این كه ما باید موزیك مورد نظرمان را آن لاین كنیم. یعنی به فضائی كه قبلا در اینترنت گرفته ایم ارسال كنیم. ارسال موزیك با ارسال عكس تفاوت چندانی ندارد . دقت كنید كه سایت villagephotos كه قبلا معرفی كردیم فقط برای ارسال عكس است و برای ارسال موزیك باید یكی دیگر از سایتهای رایگان را انتخاب كنید. قدم بعدی این است كه این كد را در قالب وبلاگتان كپی كنید:

بجای عبارت your music آدرس دقیق موزیك مورد نظرتان را بنویسید. مثلا اگر آدرسی كه گرفته اید به این صورت باشد: http://Milad.20m.com و نام فایلی هم كه ارسال كرده اید test.mp3 باشد، باید این كد ها را در قالب وبلاگ خود بنویسید:

bgsound src=" http://Milad.20m.com/ test.mp3 " loop="-1">

مكانی كه این كد ها را كپی می كنید چندان مهم نیست.

ارسال فایل به اینترنت (ftp)

برای ارسال فایل روی اینترنت برنامه های مختلفی وجود دارد كه روش آنها تا حدود زیادی شبیه به یكدیگر است . من یكی از معروفترین آنهارا با نام CuteFTP معرفی می كنم. اولین كار این است كه این برنامه را دریافت و نصب كنید. برای گرفتن نسخه آزمایشی آن می توانید به سایت download.com مراجعه كنید. در پایان نصب، گزینه create desktop shortcut را فعال كنید. برای استفاده از برنامه CuteFTP ساده ترین راه این است كه از دكمه quick connect استفاده كنید. با كلیك روی این دكمه یك منو باز می شود. در بخش URL آدرس فضای مجانی كه گرفته اید را وارد كنید ( مثلا: http://Milad.20m.com) . Username و password را نیز طبق ای میلی كه هنگام ثبت نام برای فضای رایگان دریافت كرده اید، وارد كنید و بعد دكمه connect را بزنید. اگر كار ها را درست انجام داده باشید. اتصال برقرار می شود. حالا صفحه اصلی CuteFTP را می بینید.دو پنجره بزرگ در سمت راست و چپ برنامه دیده می شود. معمولا پنجره سمت چپ هارد دیسك شما را نشان می دهد و پنجره سمت راست فضای شما را بر روی اینترنت. حالا می توانید فایل های مورد نظرتان را از پنجره سمت چپ( كامپیوترتان) به پنجره سمت راست (فضای اینترنتی) منتقل كنید. این كار با انتخاب فایل ها و كلیك دكمه upload و یا با كلیك و كشیدن فایل ها به پنجره سمت راست انجام می شود.

قرار دادن تصویر در قالب:

ممكن است بخواهید لوگو یا عكسی را در قالب وبلاگتان قرار دهید. برای این كار ابتدا به روشی كه در مبحث ارسال فایل به اینترنت گفته شد، عكس مورد نظرتان را آنلاین كنید و آدرس آن را در حافظه كپی كنید. سپس قالب وبلاگ را در فرانت پیج باز كنید. در محل مورد نظرتان كلیك كنید. سپس از منوی insert گزینه های picture و from file را انتخاب كنید. در كادر file name آدرس عكس را كپی كنید و insert را كلیك كنید. پس از چند ثانیه، عكس در قالب وبلاگ ظاهر می شود. به این روش می توانید فایل های انیمیشن با فرمت gif را هم در قالب خود قرار دهید.

ایجاد لینك در قالب:

یكی از كارهائی كه همه وبلاگ نویسان دوست دارند انجام دهند. ایجاد لینكهائی به وبلاگ ها و سایت های دیگر و یا به یادداشت های قبلی خودشان است. برای این كار باید كدهای زیر را در قالب وبلاگتان كپی كنید:

your text در اینجا بجای your text كلمات مورد نظرتان را بنویسید و بجای your file address آدرس كامل صفحه مورد نظر را در اینترنت وارد كنید. البته اگر بخواهید مكان دقیق لینك را در قالب مشخص كنید، باید سراغ فرانت پیج بروید. در فرانت پیج ابتدا عبارت مورد نظرتان را بنویسید. سپس آن را انتخاب كرده، راست كلیك كنید و آخرین گزینه یا hyperlink را انتخاب كنید. در كادر address آدرس صفحه مورد نظرتان را وارد كنید و ok را كلیك كنید. اگر می خواهید این صفحه در یك پنجره جدید باز شود، قبل از ok گزینه target frame را در سمت راست كلیك كرده و در آنجا گزینه new window را كلیك كنید.

لینك دادن به یك یادداشت خاص

گاهی وقتها می خواهیم به یك یادداشت خاص از یك وبلاگ آدرس بدهیم. یا این كه در قالب، چند لینك برای یادداشت های مهم وبلاگ خودمان ایجاد كنیم . این كار یك راه ساده دارد: حتما در وبلاگ ها زیر هر یادداشت این عبارت را دیده اید: نوشته شده در ساعت..... توسط ... . كافی است روی همین جمله راست كلیك كنید و از منو گزینه copy shortcut را انتخاب كنید. بعد در بخش هایپر لینك آن را paste كنید .

قرار دادن لوگوی دیگران در قالب:

برای این كار كافی است كدهائی را كه در زیر لوگو قرار دارد در محل مناسب در قالب وبلاگتان كپی كنید.

ابزار آمارگیری:

ابزار های آمار گیری می توانند برای وبلاگ شما بسیار مفید باشند. از جمله تعداد بازدید كنندگان در هر روز و هر ماه و این كه از بین افرادی كه به شما لینك داده اند كدام یك بازدید كننده بیشتری برای شما آورده اند. همچنین می توانید بفهمید كه بازدید كننده ها از كدام موتور جستجو و با چه كلماتی سایت شما را پیدا كرده اند. هه اینها به شما كمك می كند كه مخاطبین خود را بیشتر بشناسید و برای موفقیت وبلاگ خود، بهتر تصمیم گیری كنید. سایتهای زیادی وجود دارند كه سرویس آمارگیری را بصورت رایگان در اختیار ما قرار می دهند. من معروف ترین آنها را اینجا ذكر می كنم:



http://www.nedstatbasic.net

http://stats.netsups.com

http://www.bravenet.com

http://www.sitemeter.com




پس از مراجعه به هریك از این سایت ها و طی مراحل ثبت نام، چند كد html یا java به شما ارائه می شود كه باید آنها را در قالب وبلاگتان كپی كنید. اگر می خواهید مكان دقیق آمار گیر را مشخص كنید، باید این كار را در فرانت پیج انجام دهید.

معرفی وبلاگ به موتور های جستجو

برای این كه وبلاگ شما بازدید كننده بیشتری داشته باشد، بهتر است آن را به موتور های جستجوی معروف معرفی كنید. 90% ایرانی ها از موتور های جستجوی گوگل و یاهو برای جستجوی اطلاعاتشان استفاده می كنند. همچنین این دو سایت قابلیت جستجوی فارسی نیز دارند. این سایتها معمولا بخش خاصی برای معرفی سایتهای جدید دارند. مثالا برای معرفی وبلاگ خود به گوگل، باید به این آدرس بروید:

http://www.google.com/addurl.html در كادر URL آدرس وبلاگ و در بخش comments توضیحاتی مربوط به وبلاگ خود بنویسید. در بخش comments كلماتی را كه در وبلاگتان بیشتر بكار می روند وارد كنید. هركلمه را با كاما از كلمه بعدی جدا كنید. از كلمات فارسی نیز می توانید استفاده كنید .

برای این كه جستجو نتیجه بهتری داشته باشد . لازم است عبارات و كلماتی را كه به وبلاگ شما مربوط هستند و از آنها بیشتر استفاده می كنید، به قالب وبلاگ اضافه كنید. این كلمات را در ابتدای كدها، در زیر این عبارت هااضافه كنید:





Name=keywords>"اینجا كلمات كلیدی وبلاگتان بنویسید < META content="



در بخش كلمات كلیدی، هركلمه را با كاما از كلمه بعدی جدا كنید. از كلمات فارسی نیز می توانید استفاده كنید.

ساخت لوگو برای وبلاگ:

در ابتدا لازم است توضیح دهم كه مفهومی كه در ایران به نام لوگو جا افتاده اشتباه می باشد. لوگو در واقع نام سایت یا شركت یا موسسه است كه با فونت خاصی نوشته شده است. مثل لوگوی شركت سونی یا تویوتا كه همه آن را دیده اید. و بجز این نام هیچ مولفه دیگری ندارد. ولی در ایران و بخصوص در بین وبلاگ نویس ها لوگو به همین آرم های كوچك 30 در 80 گفته می شود كه لابد در ستون كناری بیشتر وبلاگ ها دیده اید. به هر صورت یادداشت امروز درباره ساخت همین آرم ها است.

مهم ترین نكته: لوگو شما باید در عین زیبائی، كم حجم باشد. اگر لوگوی سنگینی بسازید، دوستانتان از آن در وبلاگ هایشان استفاده نخواهند كرد.

لوگوی شما باید كاملا گویا باشد و بیننده با دیدن آن باید به موضوع وبلاگ یا سایت یا شركت شما پی ببرد

طرح را زیاد شلوغ نكنید. توجه داشته باشید كه بسیاری از جزئیات در آن اندازه كوچك دیده نمیشود.

ابعاد لوگو باید استاندارد باشد. وگرنه طرح وبلاگ را به هم می زند.( مثلا 30 در 80).

حجم آن نباید بیش از 6 كیلوبایت باشد.( برای انیمیشن تا 12 كیلوبایت)

لوگوی خود را می توانید با فتوشاپ، كورل، فری هند یا هر برنامه گرافیكی كه راحت تر هستید بسازید. فرمت فایل شما ترجیحا باید gif یا jpg باشد. اگر می خواهید لوگوی شما انیمیشن باشد، باید سراغ برنامه های ساخت انیمیشن مثل gif animator، image ready ، یا فلاش بروید. در این صورت هم می توانید از فرمت های gif و swf استفاده كنید.

در برنامه فتوشاپ پس از زدن دكمه new در كادر محاوره ای می توانید ابعاد فایل را مشخص كنید. دقت كنید كه رزولوشن را روی 72 نقطه در اینچ تنظیم كنید.

بهتر است از فتوشاپ 7 استفاده كنید چون طراحی در آن بسیار آسان است.

به هیچ وجه از رنگ های تند استفاده نكید. سعی كنید از رنگ های همنشین و مكمل استفاده كنید. توجه داشته باشید كه لوگوی شما میزان حرفه ای بودن شما را نشان می دهد.

آدرس لوگوی خودتان را در وبلاگ در زیر لوگو در دسترس قرار دهید. همه حوصله ندارند یا بلد نیستند برای لوگوی شما كد نویسی كنند.

سعی كنید طرح و رنگ لوگو با طرح و رنگ وبلاگ یا بنر وبلاگ هماهنگ باشد.

:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در سه شنبه 1 فروردین 1385 و ساعت 06:03 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: اموزش partition magic
منبع: وبلاگ LostLord.com روش کار با برنامه Partition Magic برنامه Partition Magic یكی از بهترین برنامه های پارتیشن بندی است که بنا به ادعای سازندگانش برنامه استاندارد پارتیشن بندی محسوب میشه. یه راست میرم سر اصل موضوع: اصلا پارتیشن مجیک به چه درد میخوره؟ 1- جایگزینی بسیار عالی برای برنامه Fdisk ماکروسافت که تحت داس اجرا میشه. 2- قابلیت تغیر اندازه پارتیشن ها بدون از دست دادن اطلاعات داخل اونها. 3- چسباندن چندین پارتیشن به یکدیگر و یا تبدیل یک پارتیشن به چند پارتیشن. 4- فرمت کردن و پارتیشن بندی در کمتر از 1 سوت و نیم (تقریبا نصف سه سوت) 5- خیلی کارهای دیگه... 6- و غیره... 7- ... چه کسایی میتونن با Partition Magic کار کنن؟ اولا این رو بدونید که درسته که این برنامه یک برنامه کاملا حرفه ای است، ولی اینقدر کارکردن باهاش راحته که همه میتونن ازش استفاده کنند. افراد با آی کیو حدود گل کلم به بالا میتونن از این برنامه استفاده کنن. ولی این رو هم بدونید که این برنامه میتونه اینقدر خطرناک باشه که کل اطلاعات هارد دیسک شما رو از بین ببره. پس با دقت باهاش کار کنید و کاری رو که مطمئن نیستید چیه انجام ندین. اصلا پارتیشن چی هست؟ ای بابا، نشد دیگه! پارتیشن در لغت به معنی تقسیم کردن و مجزا کردنه. درست مثل پارتیشن توی ساختمونها و اداره ها که یه قسمت رو از قسمت دیگه جدا میکنه، توی هارد دیسک کامپیوتر هم میشه قسمتهای مجزایی ساخت که اطلاعات داخل اونها از یکدیگه جدا باشن. حتی میشه نوع ذخیره فایلها در هر پارتیشن مجزا باشه.(اینو بعدا توضیح میدم) از مزایای چندین پارتیشن داشتن اینه که اگه اطلاعات یک پارتیشن در اثر ویروس و یا به علت سهل انگار از بین بره، اطلاعات بقیه پارتیشنها باقی میمونه. دیگه اینکه میشه چندین سیستم عامل روی یک کامپیوتر داشت. مثلا خیلیها ویندوز XP و ویندوز 98 یا ME رو باهم دارند. File Systemهای مختلف: فرض کنید که توی خونه یک کمد دارین که سه تا کشو داره. هر کشو هم مال یک نفره. هر کسی یکجوری وسایلش رو داخل کشو قرار میده. یکی وسایل رو مرتب کنار هم میچینه. یکی وسایلش رو مرتب پشت سر هم داخل کشو چیده و هر چیزی معلومه کجا قرار داره. یکی هم وسایلش رو درهم ریخته داخل کشو. یکی هم کشوهاش خالی و مرتبه و تمام وسایلش رو ریخته وسط اطاق! طریقه چیدن وسایل داخل کشو رو میشه به سیستم مدیریت فایل در هارد دیسک تشبیه کرد. شما اطلاعاتتون رو بر روی هارد داخل فایلها و شاخه های مختلف ذخیره میکنید. این فایلها در جاهای مختلف هارد ذخیره میشن و شما ممکنه چندتایی از فایلها رو پاک کنید و مجدد فایل جدید جای اونها بریزید. این وظیفه File System هست که به ویندوز بگه کجای هارد خالی هست و اطلاعات رو کجا ذخیره کنه و فایلی که میخواهید پاک کنید از کجای هارد دیسک پیدا کنه. File System های مختلفی وجود داره که مهمترینهاش رو توضیح میدم. 1- FAT یا File Allocation Table سیستمی بود که از زمان داس مورد استفاده بود و به FAT 16 مشهور بود. این سیستم که هنوز هم ویندوزهای مختلف میشناسنش و اطلاعات داخلش رو نشون میدن، در زمان خودش خیلی خوب بود. ولی بعدها که هارد دیسکهای ظرفیت بالا به بازار اومد. دیگه نمیتونست مدیریت مناسبی برای حجمهای بالا ارایه کنه. از محدودیتی كه FAT 16 داشت این بود كه نمیشد پارتیشنهایی بزرگتر از 2 گیگابایت داشت. به همین خاطر از ویندوز 98 به بعد، یك سیستم دیگه اومد به نام FAT 32. 2- FAT 32، كه نسخه تكمیل شده FAT16 است، با ویندوز 98 به بازار اومد و خیلی از اشكالات FAT16 رو از بین برد. FAT 32 میتونه پارتیشنهایی به بزرگی 2 ترابایت ( 2000 گیگابایت) داشته باشه ولی هنوز محدودیت حجم فایل وجود داره. یعنی حداكثر اندازه یك فایل میتونه 4 گیگابایت باشه. این فایل سیستم رو هنوز تمامی سیستم عاملهای ماكروسافت (البته از ویندوز 98 به بالا) میشناسن. 3- NTFS یا New Technology File System كه با ویندوز NT به بازار اومد و میتونست اشكالات FAT یا FAT32 را برای هاردهای بزرگ پوشش بده و به عنوان یك فایل سیستم برای هاردهای ظرفیت بالا و هاردهای سرورها شد. از خصوصیات این فایل سیستم میشه به عدم محدودیت اندازه فایل و پارتیشن و جلوگیری از نوشتن اطلاعات بر روی نقاط معیوب هارددیسك (Bad Sector)، قابلیت رمزگذاری بر روی اطلاعات و محدود كردن دسترسی بر اساس كاربر اشاره كرد. پارتیشنهایی كه از این فایل سیستم استفاده میكنن رو فقط میشه توی ویندوزهای NT، 2000، XP و NET. استفاده كرد. یعنی در ویندوز 98 یا ME نمیتونید اطلاعات داخل اونها رو بخونید یا بنویسید. (البته برنامه های كمكی برای این كار وجود داره) 4- Linux Ex2/ Ex3 دو فایل سیستم معروف لینوكس هستند كه به صورت پیش فرض در نسخه‌های مختلف لینوكس استفاده میشه. اگر تا بحال فقط از ویندوز استفاده كردین احتمالا این فایل سیستم رو تا به حال ندیدین. خصوصیت بارز اون امكان داشتن پارتیشن تا اندازه 4 ترا بایت (4000 گیگابایت) و قابلیت بازیابی بسیار بالای اطلاعات است. هیچكدام از سیستمهای عامل ماكروسافت تا به حال امكان استفاده از پارتیشنهای لینوكس رو در اختیار نگذاشتن، یعنی اطلاعات داخل اونها رو نمیشه (البته نرم افزارهای خاصی برای این كار هست) خواند و نوشت. 5- انواع دیگر: فایل سیستمها به همین تعداد محدود نمیشن. تقریبا هر سیستم عاملی برای خودش یك فایل سیستم مجزا داره، مثلا Novel یا Os/2 هر كدوم فایل سیستم خودشون رو دارن ولی كسی كه با ویندوز كار میكنه، كمتر با اونها سر و كار داره. انواع پارتیشن‌ها: به طور كلی در یك تقسیم بندی دیگه میشه پارتیشنها رو به 3 دسته تقسیم كرد: 1- Primary كه معمولا پارتیشن اصلی و اولیه محسوب میشه برای اینكه سیستم‌عاملهای ماكروسافت (منظورم انواع Dos و Windows است) بتونن اجرا (Boot) بشن لازمه كه حداقل یك پارتیشن از این نوع وجود داشته باشه و اسم اون هم C باشه. ممكنه شما هم ویندوز را توی پارتیشن دیگری نصب كرده باشین، ولی حتما باید یك پارتیشن Primary داشته باشین كه اسمش هم C باشه. ویندوز توی این پارتیشن یك سری فایل سیستمی میریزه كه اگه نباشه ویندوز اجرا نمیشه. (مثلا توی ویندوز XP فایلهای Boot.ini, NTDETECT.COM از فایلهای سیستمی هستند كه توی پارتیشن C ریخته میشن) 2- Extended در اصل این نوع پارتیشن خودش یك جور پارتیشن Primary محسوب میشه كه به عنوان یك ظرف برای پارتیشن‌های Logical به كار میرن. اگه هارد دیسك شما بیشتر از یك پارتیشن داشته باشه، حتما یكی از این پارتیشنها داره. (توی برنامه پارتیشن مجیك با رنگ آبی آسمانی نشون داده شده.) 3- Logical وقتی بخواهیم بیش از یك پارتیشن داشته باشیم، باید بعد از پارتیشن اصلی (Primary) یك پارتیشن Extended داشته باشیم و داخل اون رو میتونیم به هر تعداد پارتیشن كه بخواهیم تقسیم كنیم. معمولا پارتیشنهای D , E و .. كه همه دارند از این نوعه. البته نوع File System این پارتیشنها میتونه متفاوت باشه و مثلا یك پارتیشن Logical از نوع Fat32 و یكی از نوع NTFS داشت. (همونطور كه در شكل نقشه دیسك پایین می‌بینید.) آتیش کردن برنامه. اولش که برنامه رو نصب کنید. (این یکی رو دیگه شرمنده نمیشه لینک داد دانلود کنید، چون هم پولیه هم حجم دانلودش حداقل 30 مگ میشه. از روی یک سی دی پیداش کنید و نصبش کنید. وقتی آتیش کنیدش یه صفحه جمع و جور باز میشه که سه قسمت مهم داره. 1- نقشه دیسک 2- صفحه کنترل 3- دکمه های اجرایی نمای كلی نرم افزار و قسمتهای مختلف آن 1- نقشه دیسک، یک نمای کلی از هارد دیسک شما نشون میده، با یک نگاه میتونید بگین که هر پاریتیشن چقدر جا گرفته و از چه سیستمی (File System) استفاده میکنه. به عنوان مثال یک نگاه به نقشه هارد دیسک من بندازین. همونطور که دیده میشه، من چهارتا پارتیشن دارم. اولی که C هست و اسمش رو هم OS گذاشتم، چون صفحه کوچیک بوده حجمش رو نشون نداده، نقشه دیسك نشانگر نوع پارتیشنها و حجم اونهاست. اطلاعات هر پارتیشن با نگاه داشتن ماوس بر روی آن دیده میشه کافیه ماوس رو روی هر کدوم از پارتیشن های نشون داده شده ببرین تا تمامی اطلاعاتش رو نشونتون بده. رنگها توی این برنامه خیلی مهم هستند، اگه به راهنمای رنگهای پایین صفحه یه نگاه بکنید، خیلی ساده میتونید نوع پارتیشنها رو تشخیص بدین. همونطور که توی شکل بالا هم دیده میشه، پارتیشن اول من که اسمش رو گذاشتم OS، از نوع FAT32 هست. پارتیشن بعدی که D هست و اسمش DOCS هست هم از نوع FAT32 است ولی پارتیشن بعدی که E است از نوع NTFS است. اگه دقت کنید پارتیشن دوم و سوم در یک مستطیل آبی رنگ احاطه شدن، این یعنی که اونها از نوع Extended هستند. و بالاخره پارتیشن آخری هم مال لینوکسه و از سیستم Ext3 استفاده میکنه. اون قسمتهایی توی هر پارتیشن که با رنگ کرم رنگ پر شده، نشون دهنده درصد پر شدن اون پارتیشنه، یعنی اطلاعات داخل اون پارتیشن اینقدر جا گرفته. حالا كه به اندازه كافی از در و دیوار حرف زدیم بهتره بریم سراغ كار اصلی، یعنی داغون كردن هارد تغییر اندازه دادن یك پارتیشن: راحت ترین كاری كه پارتیشن مجیك انجام میده تغیر اندازه دادن یك پارتشن است. (البته تغییر اندازه پارتیشن Primary و اون پارتیشنی كه روش ویندوز نصب كردین یك كم سخت تره.) برای این كار كافیه روی پارتیشنی كه میخواهین تغیر اندازه بدهیدش، راست كلیك كنید و از منوی باز شده گزینه Resize / Move رو انتخاب كنید. از كادری كه باز میشه میتونید اندازه جدید پارتیشن رو انتخاب كنید. توی این كادر چند قسمت مهم وجود داره: 1- Free Space Before كه میزان فضای خالی قبل از پارتیشن رو نشون میده. اگه بخواهید پارتینش رو جابجا كنید، این مقدار تغیر میكنه در غیر این صورت مقدار صفر باید باقی بمونه. 2- New Size اندازه جدیدی است كه میخواهید پارتیشن پیدا كند. این مقدار رو نمیتونید از مقدار فضای اشغال شده هارد كوچكتر در نظر بگیرید. (قسمت مشخص شده با سبز تیره) 3- Free Space After میزان فضایی كه میخواهید بعد از این پارتیشن خالی بماند 4- Cluster Size رو تغییر ندهید. تشكیل یك پارتیشن جدید: این برنامه خیلی راحت‌تر و سریعتر از برنامه‌ای مثل Fdisk پارتیشنهای جدید تشكیل میده، برای همین خیلی از كسانی كه میخواهند سریعتر پارتیشن بندی كنند، همه عملیات تشكیل پارتیشنهای جدید رو با این برنامه انجام میدهند. برای این كار كافیه یك جای خالی هارد دیسك كه در نقشه دیسك با رنگ خاكستری تیره نشون داده میشه، راست كلیك كرده و گزینه Create رو انتخاب كنید. توی كادر جدیدی كه باز میشه، میتونید مشخصات پارتیشن جدید رو انتخاب كنید. تنظیماتش به قرار زیر است: 1- Create as كه مشخص میكنه چه نوع پارتیشنی میخواهید بسازید. (Primary یا Logical یا Extended) 2- Partition Type كه نوع File System رو انتخاب میكنه 3- Label كه اگه دوست داشته باشید میتونید یك اسم برای پارتیشن انتخاب كنید. (این مورد اختیاری است) 4- Size كه اندازه پارتیشن جدید رو انتخاب میكنید. (میشه در قسمت Percent هم درصد اشغال فضای هارد رو توسط این پارتیشن جدید كه قراره ساخته بشه مشخص كرد). موارد دیگری هم هست ولی چون زیاد استفاده نمیشه توضیح نمیدم. پارتیشن بندی یك هارد كاملا خالی از اول: میخواهیم یك هارد 40 گیگابایتی خالی رو پارتیشن بندی كنیم. 1- ابتدا با راست كلیك كردن بر روی نوار خاكستری و انتخاب گزینه Create و انتخاب كردن گزینه‌ها همانند زیر پارتیشن Primary میسازیم كه حجمش 25 درصد حجم كل هارد باشد. تنظیمات: Create as: Primary، Partition Type: Fat32، Label:Win، Percent of allocated Space:25%) دقت كنید كه در هنگام ساختن پارتیشن، كافی است یكی از گزینه‌های حجم درخواستی یا درصد را پر كنیم. در مثال بالا ما با انتخاب 25 درصد، در اصل یك چهارم حجم هارد را به پارتیشن اولیه اختصاص دادیم. 2- در مرحله دوم باید یك پارتیشن از نوع Extended بسازیم كه كل فضای باقیمانده هارد رو اشغال كنه. چون همونطور كه قبلا گفتیم، پارتیشنهای Extended در اصل برای نگهداری پارتیشنهای Logical ساخته میشن. پس مجدد در فضای خالی نوار خاكستری (كه الان یك چهارم سمت چپش رو فضای پارتیشن C اشغال كرده) راست كلیك كنید و Crearte رو انتخاب كنید. فقط كافیه Partition Type رو روی Extended بگذارید و اندازه اون رو 100 درصد انتخاب كنید. (چون میخواهیم كل فضای باقی مونده رو به پارتیشن Extended اختصاص بده.) 3- داخل پارتیشن Extended كه الان ساخته شده (كادر آبی آسمانی) راست كلیك كرده و Create رو انتخاب میكنیم. با انتخاب Logical برای Create as و Fat32 برای Partition Type و تایپ كردن 10000 در كادر Size یك پارتیشن 10 گیگابایتی از نوع Fat32 تشكیل میدهیم. 4- مرحله بالا رو مجددا انجام میدهیم. 5- مرحله فوق رو مجدد تكرار میكنیم. با این تفاوت كه در جای Size عددی تایپ نكرده و در قسمت Percent مقدار 100 رو تایپ میكنیم. بدین صورت یك پارتیشن با میزان فضای باقی مانده از 2 پارتیشن قبلی تشكیل میشود. 6- بعد از انجام شدن همه این عملیات، كافی است برای اجرا شدن این تغییرات بر روی دكمه Apply در قسمت سمت چپ و پایین صفحه قرار دارد كلیك كنید. بعد از تایید اینكه آیا میخواهید عملیات انجام شود، كلیه این كارها با سرعت انجام میشود. (گاهی اوقات یك پارتیشن در حال استفاده است و برنامه از شما میپرسد كه كامپیوتر را ریست كند و عملیات را انجام دهد، كه در اینجور مواقع اگر مطمئن هستید كه پارتیشن بندی به درستی انجام شده است، قبول كنید تا بقیه كارها بطور خودكار انجام شود.) توجه: در هر مرحله از كار كه به نظرتان اندازه پارتیشن یا تنظیمات مناسب نیامد، با كلیك كردن بر روی دكمه Undo از عمل قبلی صرف نظر كرده و عمل جدیدی انجام دهید. دقت كنید كه اگر بطور مثال یك پارتیشن جدید ساخته و حجم آن را 10 گیگابایت در نظر گرفته باشید و بعد نظرتان تغیر كند و بخواهید سایز آن را به 12 گیگابایت تغیر دهید، نباید آن پارتیشن را Resize كنید، زیرا در این صورت پارتیشن مجیك یكبار پارتیشنی 10 گیگی ساخته و سپس آن را به اندازه 12 گیگابایت تغییر اندازه میدهد
:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در جمعه 25 شهریور 1384 و ساعت 06:09 ق.ظ

:: ویرایش شده در چهارشنبه 2 فروردین 1385 و ساعت 06:03 ق.ظ

لینك ثابت   نظرات ( )

:: طراحی یك Data Provider
برای طراحی یك Data Provider برای ADO .NET یقینا باید از كلاسهای معروف داده پردازی یعنی : Connection, Command, DataReader, DataAdapter استفاده كرد . اسمبلی System.Data.dll حاوی فضاهای اسمی ( NameSpace ) مناسب برای طراحی جزئیات یك custom data provider میباشد . با ذكر مقدماتی در باب استفاده از Data Provider ها برای برنامه های ویندوز به نحوه عملكرد یك Data Provider خواهیم پرداخت و آنگاه با تشریح جزئیات و نقش موثر هر یك از كلاسهای دسترسی و پردازش داده دات نت یعنی Connection, Command, DataReader, DataAdapter به نحوه تركیب خصوصیات مورد نظر طراح Data Provider با امكانات موجود و چگونگی خصوصی سازی توابع عنصری این كلاسها برای دسترسی به منبع داده خواهیم پرداخت .

برای سالهای متمادی استفاده از ODBC به عنوان یك راه حل استاندارد دسترسی به داده بهترین گزینه گسترش دهندگان نرم افزارهای داده پرداز بود . ODBC با استفاده از روشی مقدماتی با عنوان one-to-one mapping درخواستهای مبتنی بر SQL نرم افزار را به روشهای داخلی دسترسی به داده بانك مورد نظر تبدیل میكرد و باز با رعایت استاندارد SQL پاسخ مورد نظر ( یا نشانه ای بر صحت یا بطلان روند مورد انتظار توسط دستور دهنده ) را به نرم افزار باز میگرداند . در واقع ODBC پلی ارتباطی به گذرگاه های ورود و خروج داده ( Gateway ) یك بانك داده و صادر كننده دستورات SQL بود . به عنوان مثال ODBC با اطلاع از فرمت مورد قبول ورودی و خروجی بانك اسكوئل سرور مایكروسافت و گذرگاهش با عنوان SQL Server tabular data stream كه به TDS شهرت دارد درخواستهای نرم افزار را به "مدیر بانك" تحویل داده و جوابهای مطلوب را باز میگرداند . همینطور در رابطه با گذرگاه استاندارد داده بانك اوراكل ( Oracle Call Interface ) كه به OCI شهرت دارد . عموما رابط های ODBC به عنوان یك پل یا مترجم بین SQL و بانك توسط همان شركت توسعه دهنده بانك گسترش داده می شدند .

ODBC تنها محدود به دسترسی به RDBMS ها نیست . ODBC با قرار گرفتن بر فراز رابطهای COM موجود برای برقراری ارتباط با یك منبع داده مدیریت نشده مثل Excel میتوانست از اطلاعات موجود در آنها نیز استفاده كند ! وظیفه اصلی استاندارد OLE DB تولید ساختاری یكتا "برای تبعیت" بود كه گسترش دهندگان منابع داده ای مثل Lotus یا Word با رعایت آن و تولید ابزارهای مبتنی بر COM امكان دسترسی به این منابع را به تولید كنندگان نرم افزارهای داده پرداز بدهند . ( قرار گرفتن بر فراز رابطهای COM حاصل ترجمه عبارت COM Wrapper است - اینپرایز )

اكنون دات نت در قالب اسمبلی System.Data.dll فضاهای نامی مفیدی را ارائه میكند كه هر كدام توسط كلاسهای حوزه خود كلیه وظایف فوق الذكر را در یك قالب معین مجتمع ( encapsulate ) میكنند و برنامه نویس بدون درگیری با مشكلات نصب و راه اندازی Driver های ODBC یا استفاده از رابط صحیح COM برای یك موجودیت حاوی داده ( Data-awar Object ، به نظر میرسد منظور محصول نرم افزاری خاصی است كه بگونه ای خاص نوعی از داده را نگه داری و مدیریت میكند و با ارائه رابط هائی خاص اجازه دسترسی و خودكار سازی مدیریت این داده ها را مجاز میداند - اینپرایز ) یك راه حل جامع ، یكتا ، سهل الوصول ، سهل الاستفاده ( easy to use رو چی باید ترجمه كنم ؟ - اینپرایز ) را به توسعه دهنده دات نت ارائه میكند . با استفاده از اسمبلی های جامع دات نت و كلاسهای ADO .NET دیگر درگیر نصب و پیكره بندی فیزیكی (!) مسیرهای عبور داده از منبع تا برنامه تان نیستید . همچنین دات نت همكنون ( با تقلیدی كثیف از بورلند - اینپرایز :-) ) مفهوم DataSet را ارائه كرده است كه مفهومی جدید (!) برای ظرف نگهداری و مدیریت داده های بدون اتصال به منبع میباشد . ( disconnected object model )


چرا باید یك فراهم كننده داده ( Data Provider ) طراحی كنم و دلائل استفاده از آن چیست ؟

در صورتیكه منبعی حاوی داده دارید كه بناست پایه طراحی سیستم های نرم افزاری گوناگونی قرار بگیرد برای خروج داده از منبع به سیستمهای مذكور چه فكری كرده اید ؟ آیا تصور میكنید باید سورس نرم افزار مدیریت داده و فرمت فایلهای ذخیره كننده داده را باید در تابلو اعلانات شركت نصب كنید تا تمام برنامه نویسان حال و احتمالا آینده شركت از جزئیات آن اطلاع كسب كرده و آنگاه نرم افزاری برای دسترسی به داده ها طراحی كنند ؟ آیا تصور كرده اید همه برنامه نویسان شما آنقدر دقیق هستند كه راهنمای 300 صفحه ای شما كه خوشبختانه بصورت PDF طراحی شده (!) را مطالعه كنند و بدون هیچ خطائی روش مورد علاقه شان را برای دستیابی به داده های شما "اختراع" كنند ؟ آیا فكر میكنید ... یقینا بعد از اندكی تفكر به این نتیجه خواهید رسید كه یك منبع داده بدون یك سلسله رابطهای استاندارد برای دسترسی به آن مفهومی ندارد ! رابط های یكتای شما باید همانطور كه به یك برنامه نویس ویندوز امكان میدهد بانك را جستجو ( Search ) كند و نتایج را استخراج كند باید امكانات مناسبی را برای طراحان وب سایت شركت در نظر بگیرد تا آنان نیز بدون در گیر شدن در جزئیات طراحی نرم افزار و ... فقط با استفاده از یك یا چند دستور و انتخاب كتابخانه مناسب برای روشهای دسترسی به بانك شما بتوانند صفحات وب ، گزارشهای گرافیكی و چارتهای سازمانی را براحتی استخراج كنند !

ورود به مبحث ، قبل از دات نت

برنامه نویسان محیط ویندوز ، خصوصا برنامه نویسان Visual C++® 6.0 با استفاده از كلاسهای نرم افزاری خاصی ( هم بصورت ATL و صرفا برای ویژوال سی و هم بصورت COM و با رعایت ATL بدون وابستگی به MFC - اینپرایز ) میتوانستند فراهم كننده های داده خودشان را با رعایت قالب OLE DB طراحی كنند و این رابط ها را در اختیار برنامه نویسانشان قرار دهند تا روند دستیابی به منبع داده سازمان استاندارد شود . آنها ساختار ( Struct ) ای با عنوان WIN32_FIND_DATA در اختیار داشتند كه حاوی اطلاعات دقیقی از محل فایلها و دایركتوری های نگهداری داده ، ساختار و فرمت فایلهای ذخیره كننده داده و ... بود و با استفاده از آن Data Provider های خودشان را طراحی میكردند كه به این روند معروف ، DirProv گفته میشد ! اكنون دات نت در قالب كلاسهای خود چیزی مشابه همین عمل را با عنوان جدید managed dirprov انجام میدهد .

كلیات طراحی یك دیتا پرووایدر

Connection : كلاس حیاتی این روند ، كلاس Connection است . ایجاد و مدیریت "برقراری رابطه" با منبع داده به عهده این كلاس است .

Command : كلاسی كه وظیه "ارسال و دریافت" دستورات " استاندارد" به منبع فراهم شده را بر عهده دارد . این دستورات میتوانند ( بنا به طراحی كلاس كه عموما این روزها مبتنی بر SQL است - اینپرایز ) INSERT, UPDATE, DELETE باشند یا حتی دستوراتی چون SELECT كه دارای پاسخ هستند ! ( پس شما فقط در كلاس command با اسكوئل سر و كار دارید ! - اینپرایز )

DataReader : این كلاس كلیه وظایف "پردازش خروجی " مرحله قبل را به عهده دارد .

DataAdapter : این كلاس " محفظه نگهداری داده" كلاس DataReader را با داده های استخراج شده از بانك پر میكند ! ( پس وظایف پردازشی مثل ادیت ، سرچ و ... به عهده دیتا ریدر و وظیفه گرفتن داده از خروجی و پر كردن دیتا ریدر با فرمت مناسب و احتمالا قرار دادن فیلتر های خاص مثل محدودیت ارسال شبكه ای و ... بر عهده دیتا ادپتر است ! - اینپرایز )


شرح وظایف هر كلاس و نحوه طراحی و پیاده سازی ( Implementing ) یك نسخه خصوصی برای نیل به هدف :

الف) Connection Class

این كلاس یك رابط ( Interface ) قابل پیاده سازی دارد به نام IDbConnection با شش تابع عنصری بری باز و بسته كردن یك "ارتباط" با داده ها یا تغییر منبع داده و امثالهم . پیاده سازی Trasaction ها در همین مرحله صورت میگیرد ! رابط IDbTransaction بعد از صدا زدن متد BeginTransaction بوجود می آید و وظایف یك تراكنش را به عهده میگیرد !

ConnectionString و ConnectionTimeout دو خصوصیت مهم این كلاس هستند كه میتوانند نقاط خوبی برای اضافه كردن جزئیات مورد نظر هنگام پیاده سازی مجدد كلاس باشند .


ب) Command Class

این كلاس یك رابط به نام IDbCommand معرفی میكند كه ابزار استفاده كننده از داده هاست برای ارسال دستورات . متد ها و خصوصیتهای نسبتا زیاد این رابط به شما امكنا مدیریت مناسب ارسال دستور و دریافت جواب را میدهد . بنا به اینكه منبع داده های شما یك RDBMS مثل اوراكل است یا یك منبع ساده داده مثل یك فایل پارادوكس از امكانات مناسبی برای مدیریت ارسال و دریافت برخوردارید . به عنوان مثال اگر داده های شما در فایلهای ساده ای در یك دایركتوری واحد ذخیره میشوند میتوانید در پیاده سازی خود از این كلاس خصوصیات مربوط به SQL را حذف كنید و صرفا نام دایركتوری حاوی داده را به عنوان CommandText از كاربر بخواهید !

ج) DataReader Class

این كلاس با ارائه دو رابط به نامهای IDataReader و IDataRecord به كاربر امكان مشاهده داده ها ، جستجو و حتی كسب اطلاع در مورد محتوای ظرف داده توسط metadata ی موجود برای هر resultset را میدهد .

د) DataAdapter Class

IDataAdapter و IDbDataAdapter توسط این كلاس ایجاد میشوند و وظیفه قالب بندی و انتقال داده های تولید شده توسط Command به DataReader را به عهده دارند .


هر كدام از گسترش دهندگان منبع داده ( مثل اوراكل یا مایكروسافت ) با عنایت به استاندارد ADO .NET فراهم كننده داده هایشان را تولید و توزیع نموده اند و برنامه نویس با استفاده از رابط آنها و استفاده از اسمبلی و كلاسهای مناسب به عنوان پایه نرم افزار میتواند از طریق دات نت به داده ها دست یابد و آسانترین روند توزیع نرم افزار پردازش داده را تجربه كند و طراحان منبع داده ها كسب دانشی كه چند سطری از آن را فوقا" مشاهده كردید میتوانند Data Provider های اختصاصی خود را برای سازگاری با دات نت گسترش دهند . نحوه استفاده از Data Provider ها و برقراری ارتباط با منبع داده مبحثی جداگانه و مفصل است كه توصیه میكنم قبل از پرداختن به آن مطالعات مقدماتی حول آن در MSDN داشته باشید . اطلاعات فوق هر چند كمكی به طراحی و پیاده سازی یك Data Provider نمیكند اما به شما به عنوان یك توسعه گر نرم افزار كمك میكند دید بهتری نسبت به آنچه اتفاق می افتد داشته باشید !
:: نوع مطلب : آموزشی ,

:: نوشته شده توسط : حسینی در دوشنبه 31 مرداد 1384 و ساعت 05:08 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: مطالب پیشین
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو